حجاب غیبت

دحوالارض

hejabeghibat — Tue, 10 Nov 2009 15:08:18 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم اللهم صل علی محمد وال محمد وعجل فرجهم بیست و پنجم ذی القعده که امسال مصادف است با جمعه 22 ابان از جمله ایام الله بزرگی است که عظمت ان زبانزد خاص و عام و فرصتی است برای جبران خطاهای گذشته و تقرب به سمت پروردگار بزرگ. این روز یکی از چهار روزی است که در طول سال روزه در انها مستحب میباشد و روزه ان ثواب هفتاد سال عبادت و بعبارتی کفاره هفتاد سال است.

در این روز، بخش هایی از کره زمین ـ که سراسر از آب بود ـ شروع به خشک شدن نمود تا کم کم به شکل ربع مسکون امروزین درآید. مطابق روایات، اولین نقطه ای که از زیر آب سر برآورد مکان کعبه شریف و بیت ا... الحرام بود.

_دحو الارض، مطابق با بیست و پنجم ماه ذوالقعده، روزی است که خداوند با نظر به کره زمین، به جهان خاکی حیات بخشید.

از این روز، بخش هایی از کره زمین ـ که سراسر از آب بود ـ شروع به خشک شدن نمود تا کم کم به شکل ربع مسکون امروزین درآید. مطابق روایات، اولین نقطه ای که از زیر آب سر برآورد مکان کعبه شریف و بیت ا... الحرام بود.

به نظر برخی از مفسران، آیه 30 سوره نازعات (والارض بعد ذلک دحاها) به همین واقعه اشاره دارد.

2. ذوالقعده؛ ماه حرام

ماه ذوالقعده (یا همان ذیقعده در تلفظ فارسی) اولین ماه از ماه های حرام است. ماه های حرام زمان هایی هستند که جنگ در آنها ممنوع بوده و احکام ویژه ای نیز از جهت شرعی و فقهی دارند.

اما استفاده اخلاقی و تربیتی که از این حکم می توان برد این است که: «اگر جنگ و نزاع میان مردمان در این ماه حرام شده است» حتما منازعه و محاربه با خداوند باید بیشتر مورد نفرت قرار گیرد. لذا شایسته است انسان مومن در این ماه ها بیشتر به فکر باشد تا اندیشه و اعضای او با گناه و معصیت، به مخالفت با خداوند برنخیزد.

3. مناسبت های دیگر این روز
گذشته از واقعه دحوالارض، رویدادهای دیگری نیز در این روز رخ داده اند که اهمیت آنرا دوچندان نموده اند؛ از جمله:

· میلاد شیخ الانبیاء حضرت ابراهیم علی نبینا و آله و علیه السلام

· میلاد حضرت عیسی مسیح علیه السلام

· خروج رسول اکرم |(ص) از مدینه به همراه هزاران حاجی به سوی مکه، به قصد حجة الوداع. در این سفر وجود مقدس حضرت زهرا (سلام الله علیها) و نیز تمامی همسران پیامبر(ص) نیز ایشان را همراهی می کردند.

· در روایتی نیز آمده است که قائم (عج) در همین روز قیام خواهد کرد.

4. اعمال شب و روز دحو الارض

روزه :
یکی از آن چهار روز است که در تمام سال بفضیلت روزه ممتاز است .

و در روایتی روزه‏اش مثل روزه هفتاد سال است و در روایت دیگر کفاره هفتاد سال است و هر که این روز را روزه بدارد و شبش را به عبادت بسر آورد از برای او عبادت صد سال نوشته شود و از برای روزه‏دار این روز هر چه در میان آسمان و زمین است استغفار کند و این روزی است که رحمت خدا در آن منتشر گردیده و از برای عبادت و اجتماع به ذکر خدا در این روز اجر بسیاری است و از برای این روز به غیر از روزه و عبادت و ذکر خدا و غسل دو عمل وارد است .

نماز :
نمازی که در کتب شیعه قمیین روایت شده .
و آن دو رکعت است در وقت چاشت در هر رکعت بعد از حمد پنج مرتبه سوره و الشمس بخواند و بعد از سلام نماز بخواند لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ پس دعا کند و بخواند یَا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ أَقِلْنِی عَثْرَتِی یَا مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ أَجِبْ دَعْوَتِی یَا سَامِعَ الْأَصْوَاتِ اسْمَعْ صَوْتِی وَ ارْحَمْنِی وَ تَجَاوَزْ عَنْ سَیِّئَاتِی وَ مَا عِنْدِی یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ .

دعا :
خواندن این دعا است که شیخ در مصباح فرموده مستحب است خواندن آن

اللَّهُمَّ دَاحِیَ الْکَعْبَةِ وَ فَالِقَ الْحَبَّةِ وَ صَارِفَ اللَّزْبَةِ وَ کَاشِفَ کُلِّ کُرْبَةٍ أَسْأَلُکَ فِی هَذَا الْیَوْمِ مِنْ أَیَّامِکَ الَّتِی أَعْظَمْتَ حَقَّهَا وَ أَقْدَمْتَ سَبْقَهَا وَ جَعَلْتَهَا عِنْدَ الْمُؤْمِنِینَ وَدِیعَةً وَ إِلَیْکَ ذَرِیعَةً وَ بِرَحْمَتِکَ الْوَسِیعَةِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ الْمُنْتَجَبِ فِی الْمِیثَاقِ الْقَرِیبِ یَوْمَ التَّلاقِ فَاتِقِ کُلِّ رَتْقٍ وَ دَاعٍ إِلَی کُلِّ حَقٍّ وَ عَلَی أَهْلِ بَیْتِهِ الْأَطْهَارِ الْهُدَاةِ الْمَنَارِ دَعَائِمِ الْجَبَّارِ وَ وُلاةِ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ وَ أَعْطِنَا فِی یَوْمِنَا هَذَا مِنْ عَطَائِکَ الْمَخْزُونِ غَیْرَ مَقْطُوعٍ وَ لا مَمْنُوعٍ [مَمْنُونٍ‏] تَجْمَعُ لَنَا بِهِ التَّوْبَةَ وَ حُسْنَ الْأَوْبَةِ یَا خَیْرَ مَدْعُوٍّ وَ أَکْرَمَ مَرْجُوٍّ یَا کَفِیُّ یَا وَفِیُّ یَا مَنْ لُطْفُهُ خَفِیٌّ الْطُفْ لِی بِلُطْفِکَ وَ أَسْعِدْنِی بِعَفْوِکَ وَ أَیِّدْنِی بِنَصْرِکَ وَ لا تُنْسِنِی کَرِیمَ ذِکْرِکَ بِوُلاةِ أَمْرِکَ وَ حَفَظَةِ سِرِّکَ وَ احْفَظْنِی مِنْ شَوَائِبِ الدَّهْرِ إِلَی یَوْمِ الْحَشْرِ وَ النَّشْرِ وَ أَشْهِدْنِی أَوْلِیَاءَکَ عِنْدَ خُرُوجِ نَفْسِی وَ حُلُولِ رَمْسِی وَ انْقِطَاعِ عَمَلِی وَ انْقِضَاءِ أَجَلِی اللَّهُمَّ وَ اذْکُرْنِی عَلَی طُولِ الْبِلَی إِذَا حَلَلْتُ بَیْنَ أَطْبَاقِ الثَّرَی وَ نَسِیَنِیَ النَّاسُونَ مِنَ الْوَرَی وَ أَحْلِلْنِی دَارَ الْمُقَامَةِ وَ بَوِّئْنِی مَنْزِلَ الْکَرَامَةِ وَ اجْعَلْنِی مِنْ مُرَافِقِی أَوْلِیَائِکَ وَ أَهْلِ اجْتِبَائِکَ وَ اصْطِفَائِکَ وَ بَارِکْ لِی فِی لِقَائِکَ وَ ارْزُقْنِی حُسْنَ الْعَمَلِ قَبْلَ حُلُولِ الْأَجَلِ بَرِیئا مِنَ الزَّلَلِ وَ سُوءِ الْخَطَلِ اللَّهُمَّ وَ أَوْرِدْنِی حَوْضَ نَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ اسْقِنِی مِنْهُ مَشْرَبا رَوِیّا سَائِغا هَنِیئا لا أَظْمَأُ بَعْدَهُ وَ لا أُحَلَّأُ وِرْدَهُ وَ لا عَنْهُ أُذَادُ وَ اجْعَلْهُ لِی خَیْرَ زَادٍ وَ أَوْفَی مِیعَادٍ یَوْمَ یَقُومُ الْأَشْهَادُ اللَّهُمَّ وَ الْعَنْ جَبَابِرَةَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ وَ بِحُقُوقِ [لِحُقُوقِ‏] أَوْلِیَائِکَ الْمُسْتَأْثِرِینَ اللَّهُمَّ وَ اقْصِمْ دَعَائِمَهُمْ وَ أَهْلِکْ أَشْیَاعَهُمْ وَ عَامِلَهُمْ وَ عَجِّلْ مَهَالِکَهُمْ وَ اسْلُبْهُمْ مَمَالِکَهُمْ وَ ضَیِّقْ عَلَیْهِمْ مَسَالِکَهُمْ وَ الْعَنْ مُسَاهِمَهُمْ وَ مُشَارِکَهُمْ اللَّهُمَّ وَ عَجِّلْ فَرَجَ أَوْلِیَائِکَ وَ ارْدُدْ عَلَیْهِمْ مَظَالِمَهُمْ وَ أَظْهِرْ بِالْحَقِّ قَائِمَهُمْ وَ اجْعَلْهُ لِدِینِکَ مُنْتَصِرا وَ بِأَمْرِکَ فِی أَعْدَائِکَ مُؤْتَمِرا اللَّهُمَّ احْفُفْهُ بِمَلائِکَةِ النَّصْرِ وَ بِمَا أَلْقَیْتَ إِلَیْهِ مِنَ الْأَمْرِ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ مُنْتَقِما لَکَ حَتَّی تَرْضَی وَ یَعُودَ دِینُکَ بِهِ وَ عَلَی یَدَیْهِ جَدِیدا غَضّا وَ یَمْحَضَ الْحَقَّ مَحْضا وَ یَرْفِضَ الْبَاطِلَ رَفْضا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَیْهِ وَ عَلَی جَمِیعِ آبَائِهِ وَ اجْعَلْنَا مِنْ صَحْبِهِ وَ أُسْرَتِهِ وَ ابْعَثْنَا فِی کَرَّتِهِ حَتَّی نَکُونَ فِی زَمَانِهِ مِنْ أَعْوَانِهِ اللَّهُمَّ أَدْرِکْ بِنَا قِیَامَهُ وَ أَشْهِدْنَا أَیَّامَهُ وَ صَلِّ عَلَیْهِ [عَلَی مُحَمَّدٍ] وَ ارْدُدْ إِلَیْنَا سَلامَهُ وَ السَّلامُ عَلَیْهِ [عَلَیْهِمْ‏] وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ

مراجعه شود به کتاب شریف مفاتیح الجنان اعمال ماه ذی القعدة اعمال روز دحو الارض

التماس دعای مخصوص از همه بزرگواران دارم
یاعلـــــــــــــــــــی مدد

منبع : نسیم وحی

عشق خداوند به بندگانش بر طبق آيات قرآن

hejabeghibat — Fri, 06 Nov 2009 15:59:05 GMT

قرآن, سوره ۳, آيات ۳۱ و ۳۲

“بگو اگر خدا را دوست داريد از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد و گناهان شما را بر شما ببخشايد و خداوند آمرزنده مهربان است”
“بگو خدا و پيامبر [او] را اطاعت كنيد پس اگر رويگردان شدند قطعا خداوند كافران را دوست ندارد”

تصويري كه از خداوند در قرآن مجيد رسم شده است , متفاوت با تصويري است كه بعضي اديان بزرگ ديگر نمايش مي دهند. بر طبق نظر مسلمانان, رفتار خداوند مجموعه اي است از عشق و محبت به انسانهاي خوب و ابراز انزجار از انسانهاي بد. به اين موضوع حداقل در چهل آيه از آيات قرآن بر مبناي تصويري روشن از انسانهاي خوب و بد اشاره شده است. هدف اين مقاله اين است كه اين تصوير از انسانهايي كه خداوند آنها را دوست دارد برمبناي آياتي از قرآن تصوير شود.

همانطور كه در دو آيه بالا به آن اشاره شده است, قدم اول براي دريافت عشق خداوند, دنبال كردن مسيري است كه پيامبرانش به ما نشان داده اند. اين زيباترين تصويري است كه مي توان از عشق دو طرفه خالق و مخلوق ترسيم كرد. اگر خداوند را دوست داريد, قرآن شما را راهنمايي مي كند تا خود را آماده دريافت عشق خداوند بكنيد. ولي در عين حال به اين موضوع نيز اشاره شده است كه اگر از راه راستي كه پيامبران نشان داده اند پيروي نكنيد, مشمول عشق خداوند نخواهيد شد.ش

اين موضوع, احتياج به توضيحات بيشتري دارد تا منظور قرآن از راه درست و خصايل انسانهاي خوب آشكار شود. شايد بتوان گفت كه بارزترين مشخصه انسانهاي خوب كه در پنج آيه (۲:۱۹۵, ۳:۱۳۴, ۳:۱۴۸, ۵:۱۳ و ۵:۹۳) از آيات قرآن به آن اشاره شده است,نيكوكاري نسبت به بقيه انسانهاست. نيكوكاري مي تواند كمك به انسانهاي فقير, حمايت از يتيمان و يا حتي احترام به پدر و مادر باشد.ش

علاوه بر اين, بر طبق قرآن, انسانهايي كه خداوند دوستشان دارد انسانهايي هستند كه:ش

از خود در برابر گناه محافظت مي كنند (۳:۷۶, ۹:۴, ۹:۷)ش
منصفانه قضاوت مي كنند (۵:۴۲, ۴۹:۹, ۶۰:۸)ش
در راه خدا تلاش و مجاهده مي كنند (۶۱:۴)ش
خود را براي خداوند خالص مي كنند (۲:۲۲۲, ۹:۱۰۸)ش
از كارهاي بد توبه مي كنند (۲:۲۲۲)ش
به خداوند توكل مي كنند (۳:۱۵۹)ش
و در برابرمشكلات صبور هستند (۳:۱۴۶) ش

از سويي ديگر, خداوند فردي را دوست ندارد كه:ش

به او معتقد نباشد (۳:۳۲, ۳۰:۴۵)ش
متكبر باشد (۱۶:۲۳, ۴:۳۶, ۳۱:۱۸, ۵۷:۲۳)ش
به ديگران بدي كند (۳:۵۷, ۳:۱۴۰, ۴۲:۴۰)ش
ناسپاس باشد (۲:۲۷۶, ۲۲:۳۸)ش
تجاوزكار باشد (۲:۱۹۰, ۵:۸۷, ۷:۵۵)ش
اسرافكار باشد (۶:۱۴۱, ۷:۳۱)ش
ديگران را گمراه كند (۲:۲۰۵, ۵:۶۴, ۲۸:۷۷)ش
عهد و پيمانش را بشكند (۸:۵۸, ۴:۱۰۷)ش
وبه داشتن مال و ثروت شادي كند (۲۸:۷۶)ش

مناظره امام رضا با یهودیان و مسیحیان

hejabeghibat — Thu, 29 Oct 2009 14:46:18 GMT

دعوت مامون از امام به مجلس مباحثه بزرگان ادیان
مأمون به وزیر خود، فضل بن سهل، دستور داد صابی - بزرگ صائبین - و هربذ اکبر - بزرگ آتش پرستان - و علمای زرتشت و نسطاس رومی و علمای ادیان دیگر را جمع کند تا با آنها سخنی را در میان بگذارد.
فضل بن سهل همه‌ی آنها را جمع کرد. مأمون به آنها گفت:« من پسر عمویی دارم که می‌خواهم با او مناظره کنید. فردا صبح همه شما نزد من حاضر شوید.»
فضل نوفلی روایت می‌کند که:
ما نزد حضرت رضا علیه السلام نشسته بودیم که یاسر، خادمش، وارد شد و عرض کرد:« آقای من! مأمون خدمت شما سلام می‌رساند و می‌گوید فردا علمای ادیان مختلف نزد ما جلسه‌ای تشکیل می‌دهند؛ شما هم تشریف بیاورید.»

واکنش امام علیه السلام
امام فرمود:« به مأمون سلام برسان و بگو من منظور تو را می‌دانم و انشاء الله فردا صبح در مجلس تو خواهم بود. »
وقتی یاسر رفت، امام به من فرمود:« آیا می‌ترسی آنها دلایل مرا رد کنند و مرا محکوم نمایند؟»
من گفتم:« فدایتان گردم! بله؛ چون آنها اهل مجادله و انکار هستند و هر چه را شما بگویید قبول ندارند. اگر بگویید خدا یکی است، می‌گویند چرا؟ اگر بگویید محمد صلی الله علیه و اله و سلم رسول خداست، می‌گویند رسالتش را ثابت کن. و بالاخره هر دلیلی بیاورید با مغلطه و سفسطه رد می‌کنند. از آنها بپرهیزید!»

امام فرمود: « مأمون از کار خود پشیمان خواهد شد. من با علمای تورات با تورات خودشان، با علمای انجیل با انجیل خودشان، با علمای زبور با زبور خودشان، با صائبین به زبان عبرانی، با هرابذه به فارسی، و با علمای رومی به زبان رومی استدلال خواهم کرد و همه‌ی آنها را مجاب خواهم نمود. و لاحول و لا قوة الا بالله العلی العظیم.»
فردا صبح حضرت رضا علیه السلام وضو گرفت و از منزل خارج شد. وقتی وارد مجلس شد، دید علمای ادیان و عده‌ای از بنی‌هاشم و بزرگان و کارگزاران حکومتی نزد مأمون نشسته‌اند. با ورود امام، مأمون و همه حاضرین به پا خاستند.

استدلال امام درباره نبوت عیسی علیه السلام
مأمون امام را کنار خود نشاند، مدّتی با او گرم صحبت شد و سپس به جاثلیق گفت: « ای جاثلیق! ایشان پسر عموی من، علی بن موسی الرضا، از فرزندان فاطمه، دختر پیامبراسلام، و علی بن ابیطالب است. دوست دارم با او بحث کنی اما انصاف را هم رعایت نمایی.»
جاثلیق گفت:« ای امیرمؤمنان! چگونه بحث کنم با مردی که می‌خواهد با من از کتابی سخن گوید که من آنرا قبول ندارم و از سخنان پیامبری برای من دلیل بیاورد که به او ایمان ندارم؟!»

حضرت رضا علیه السلام در کمال آرامش فرمود:« ای نصرانی! اگر من با انجیلی که تو قبول داری، با تو بحث کنم، آیا می‌پذیری؟»
جاثلیق گفت: « مگر من می‌توانم آنچه را انجیل بگوید، رد کنم؟ بله؛ به خدا قسم، حتی اگر خوشایندم نباشد و به ضررم تمام شود، هر چه انجیل بگوید قبول دارم.»
امام فرمود:« اینک هر چه می‌خواهی بپرس!»
جاثلیق گفت:« درباره‌ی نبوّت حضرت عیسی چه می گویی؟»

امام فرمود:« به نبوت حضرت عیسی و کتابش اعتقاد دارم ولی به عیسایی که نبوّت حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم را انکار کند، ایمان ندارم.»
جاثلیق پرسید:« آیا شاهدی وجود دارد که حضرت عیسی به آمدن محمد مژده داده است؟»
امام فرمود:« آیا یوحنای دیلمی را قبول داری؟»
جاثلیق گفت: « به به! نزدیکترین دوست مسیح!»
امام فرمود:« آیا یوحنا نگفت عیسی مرا به دین محمد صلی الله علیه و آله وسلم مژده داد و خبر داد که بعد از او ظهور خواهد کرد؟ و آیا یوحنا این مژده را به یاران خود نگفت؟ و آیا آنها به محمد ایمان نیاوردند؟!»
جاثلیق گفت:« بله، ولی ما پیامبر عرب نمی شناسیم.»

استدلال امام از انجیل
امام شروع کرد به خواندن سفر سوم انجیل تا رسید به نام مبارک محمد صلی الله علیه و اله و سلم. بعد فرمود:« ای نصرانی! به حق مسیح و مادرش سوگند، آیا من عالم به انجیل هستم؟»
گفت: « آری »

امام مطالب مربوط به حضرت رسول اکرم و اهل بیت و امتش را از انجیل قرائت کرد و سپس پرسید:« ای نصرانی، در برابر این گفته‌های انجیل چه می‌گویی؟! اگر انجیل را قبول نکنی و حضرت عیسی و حضرت موسی را تکذیب کنی که قتلت واجب است!»
جاثلیق گفت: « من به مطالب انجیل ایمان دارم.»
سپس از حضرت رضا علیه السلام اسامی حواریون (یاران نزدیک حضرت عیسی) را پرسید.

امام نام آنها را یک به یک بیان کرد و سپس فرمود:« اما ما به عیسای شما به جهت ضعفی که در عبادت و روزه و نماز داشت، اعتراض داریم!»
جاثلیق عصبانی شد و گفت: « من گمان می کردم امروز در میان ملت اسلام ، از شما داناتر کسی نیست! عیسی همه‌ی شب‌ها بیدار بود و روزها روزه می‌گرفت و در عبادت هرگز کوتاهی نمی‌نمود!»
امام فوراً فرمود:« اگر چنین است، حضرت عیسی برای چه کسی نماز می‌خواند و روزه می‌گرفت؟! شما که می‌گویید عیسی خداست!»
جاثلیق چیزی نگفت.

امام فرمود:« ای جاثلیق! من زنده کردن مردگان را به دست حضرت عیسی علیه السلام را انکار نمی‌کنم، ولی او به اذن خداوند مردگان را زنده می‌کرد.»
جاثلیق گفت:« زنده کردن مرده از افعال خداوند است و هر کس چنین کند یا کر و کور را شفا دهد، شایسته عبادت است.»
امام فرمود:« الیسع (یکی از پیامبران) نیز مانند حضرت عیسی، مردگان را زنده می‌کرد و کورها را شفا می‌داد و روی آب راه می‌رفت، ولی امت او هرگز او را خدای خود ندانستند. حضرت حزقیل( یکی دیگر از پیامبران) سی و پنج هزار مرده را در یک روز زنده کرد؛ در حالی‌که شصت سال بود از دنیا رفته بودند و این مطلب در تورات هست. ای راس الجالوت! آیا این مطلب در تورات نیست؟»
گفت:« چرا.»

امام فرمود: « قریش نزد رسول خدا آمدند و گفتند:« مردگان را زنده کن!» رسول اکرم امیرالمؤمنین علی علیه السلام را خواست و فرمود: « به گورستان برو و افرادی را که اینها نام می‌برند، صدا بزن و بگو محمد می‌گوید به اذن خداوند از جای خود حرکت کنید!» آنان زنده شدند و به رسالت پیامبر اسلام اقرار کردند.

آری، پیامبر اسلام بیماران و دیوانگان را شفا می‌داد و با حیوانات سخن می‌گفت ولی ما مسلمان‌ها او را خدای خود نگرفتیم. همچنین یکی از انبیاء بنی اسرائیل به امر خداوند به یک مشت استخوان پوسیده خطاب کرد که « به اذن خداوند از جای خود حرکت کنید.» آنها همه زنده شدند. ابراهیم خلیل پرندگانی را قطعه قطعه کرد و آنها را کوبید و هر قسمت را سر کوهی قرار داد؛ وقتی آنها را خواند، همه زنده شدند.

حضرت موسی با هفتاد نفر از برگزیدگان امّت خود به کوه طور رفت و آنها در اثر درخواست نابجای خود که گفتند می‌خواهیم خدا را ببینیم، به وسیله‌ی صاعقه‌ای هلاک شدند. آن‌گاه حضرت موسی دعا کرد و آنها زنده شدند. زنده کردن مردگان به دست پیامبران الهی نمونه‌های بسیار دارد.
من این داستان ها را نقل کردم تا نتوانی آنها را رد کنی. آیا هر کس مردگان را زنده کند باید پرستش شود؟ اگر چنین است پس همه‌ی این پیامبران باید پرستش شوند. چه می گویی؟!»
جاثلیق گفت:« حق به جانب تو است و خدایی جز خدای یگانه نیست.»

دلیل اختلاف اناجیل چهارگانه
سپس امام رضا علیه السلام به راس الجالوت رو کرد و فرمود:« تو را به حق آن ده آیه‌ای که بر حضرت موسی علیه السلام نازل شد، آیا خبر محمد صلی الله علیه و آله وسلم را در تورات ندیده‌ای؟»
رأس الجالوت گفت: « چرا.»

امام پرسید:« آیا در انجیل گفتار عیسی علیه السلام را دیده ای که فرمود « من به‌زودی نزد خدای خود می‌روم و بعد از من " فارقلیطا" خواهد آمد و به حقانیّت من گواهی خواهد داد، همان‌گونه که من به حقانیّت او گواهی می‌دهم؟»
جاثلیق گفت:« آری؛ این سخنان در انجیل هست.»
امام فرمود:« به شما بگویم انجیلی را که گم کردید، در کجا یافتید؟»
جاثلیق گفت:« ما فقط یک روز آن را گم کردیم و دوباره بدون هیچ کم‌و‌کاستی پیدایش نمودیم.»

امام فرمود:« اطلاع تو نسبت به انجیل بسیار کم است. اگر آن را فقط یک روز گم کرده‌اید، چرا در آن این همه اختلاف است؟ بدان هنگامی که انجیل از میان شما گم شد، نصاری دور هم جمع شدند تا ببینند چه باید بکنند.
«لوقا» و «مرقابوس» گفتند انجیل در سینه‌ی ما محفوظ است، آن را خواهیم نوشت.
سپس با «یوحنا» و «متی» دور هم جمع شدند و این چهار انجیل را نوشتند. لذا اناجیل چهارگانه با هم اختلاف دارد.»
جاثلیق گفت:« من امروز فهمیدم که مطلب از چه قرار بوده؛ و بر فهم و علم من افزوده شد.»

سپس امام رضا علیه السلام نمونه‌هایی از اختلاف میان انجیل‌ها را بیان فرمود؛ به طوری که جاثلیق گفت:« لوقا و مرقابوس و متی در مورد حضرت مسیح، شهادت دروغ داده‌اند.»
سپس گفت: « ای دانشمند مسلمانان! مرا معاف بدار و بگذار دیگران سؤالات خود را مطرح کنند که به مسیح سوگند، در میان علمای مسلمانان، کسی مانند شما نیست.»

اثبات نبوت پیامبر اسلام با کتب آسمانی
مناظره حضرت با رأس الجالوت:
امام رضا علیه السلام رو به رأس الجالوت، بزرگ یهودیان، کرد و فرمود: «تو می‌پرسی یا من بپرسم؟»
گفت:« من می‌پرسم؛ ولی باید از تورات و انجیل یا زبور داود و صحف ابراهیم و موسی با من صحبت کنید. شما نبوت حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم را چگونه اثبات می کنید؟»
فرمود: « موسی بن عمران و عیسی بن مریم و داود به نبوت او شهادت داده اند.»

راس الجالوت گفت: « کجا؟»
امام فرمود:« مگر حضرت موسی به بنی اسرائیل وصیّت نکرد که به زودی پیغمبری از برادران شما خواهد آمد؛ او را تصدیق کنید؟»
گفت:« بله؛ این سخن موسی است.»
امام فرمود: « آیا از برادران بنی اسرائیل پیغمبری جز محمد آمده است؟»
گفت: « نه »
امام فرمود:« مگر در تورات نیامده که نور از کوه طور و کوه ساعیر و کوه فاران ظهور کرد؟»
گفت:« بله؛ اما تفسیرش چیست؟»

امام فرمود:« ظهور نور در طور سینا همان وحی خداوند است بر موسی علیه السلام و روشنی کوه ساعیر همان وحی است به حضرت عیسی علیه السلام؛ و مقصود از نوری که از کوه فاران آمده، رسالت حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم است. زیرا فاران نام یکی از کوه های اطراف مکه است که رسول خدا از آنجا مبعوث شده است.»

سپس حضرت رضا علیه السلام نمونه‌هایی از مژده‌های پیامبران را که در تورات آمده ذکر کرد و از قول « شعیای پیغمبر » و « حیقوق پیغمبر » نشانه‌های حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم را بیان فرمود و از کتاب زبور داود، قسمتی را برای راس الجالوت خواند که تنها درباره‌ی حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم صدق می‌کرد.

پرسش امام از راس الجالوت
سپس فرمود:« ای رأس الجالوت! من از تو می‌پرسم دلیل نبوت حضرت موسی علیه السلام چیست؟ »
راس الجالوت گفت:« شکافتن دریا، تبدیل عصا به اژدها، جاری‌کردن آب از سنگ، انتشار نور از انگشت‌ها و معجزات دیگرش. »
امام فرمود: « راست گفتی. اگر کارهای خارق العاده دلیل بر نبوت حضرت موسی است، پس چرا شما به نبوت حضرت عیسی اقرار نمی‌کنید؛ در صورتی که او مرده‌ها را زنده می کرد، بیماران صعب العلاج را شفا می داد و از گل پرنده می‌ساخت و به آنها جان می‌بخشید؟»
راس الجالوت گفت:« ما این معجزات را از عیسی ندیده‌ایم. »
امام فرمود:« شما معجزات موسی را هم ندیده‌اید، فقط از اصحابش شنیده اید.»
رأس الجالوت از جواب عاجز شد و چیزی نگفت.

امام رضا علیه السلام فرمود:« جریان حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم هم چنین است. او کتابی نخواند و سر کلاس معلّمی حاضر نشد، ولی کتابی آورد که از گذشتگان و آیندگان تا روز قیامت خبر می‌دهد. او از اسرار مردم خبر می‌داد و معجزاتی فراوان و غیر قابل شمارش داشت.»

مناظره با عمران صائبی
امام با هربذ اکبر که عالم زرتشتیان بود سخنی کوتاه گفت و او نیز از جواب عاجز شد.
سپس فرمود:« هر کس سؤالی دارد، بپرسد.»
عمران صائبی که از علمای زبردست بود، گفت: «من با افراد زیادی در کوفه و بصره بحث کرده‌ام ولی کسی نتوانسته به من ثابت کند که این جهان خدای واحدی دارد. شما برای من ثابت کنید.»

امام با او به مباحثه پرداخت و آن‌قدر درباره وجود خداوند و صفاتش صحبت کردند که سرانجام عمران گفت:« شهادت می دهم که "الله" همان گونه است که شما وصف کردید و او را یگانه شمردید؛ و شهادت می دهم که محمد بنده اوست که به دین حق و هدایت از جانب او مبعوث شد.»
سپس خود را به خاک انداخت و سجده کرد و مسلمان شد.
سایر حضار که دیدند عمران، با اینکه در مباحثه بسیار قوی بود، مسلمان شده، جرأت نکردند چیزی بگویند و همگی از مجلس خارج شدند.

عمران پس از مسلمان شدن
حسن بن محمد نوفلی در ادامه‌ی روایت می‌گوید:
آن شب امام علیه السلام عمران را برای شام دعوت کرد. سپس یک دست لباس و یک مرکب با ده هزار درهم به عمران هدیه کرد و او را سرپرست صدقات بلخ قرار داد. مأمون هم ده هزار درهم و فضل بن سهل نیز پول زیادی به او بخشیدند.
از آن پس عمران در دفاع از اسلام با علمای ادیان دیگر بحث می‌کرد و آنها را شکست می‌داد.

منابع:

    * بحار الانوار، ج 49، ص 173. ح 12.
    * از عیون اخبار الرضا، ج 1، ص 154-178.
    * اخبار و آثار حضرت امام رضا علیه السلام ص 600 تا 614.

به کجا چنین شتابان؟

hejabeghibat — Fri, 23 Oct 2009 16:22:18 GMT

بی مقدمه

جالبه بعد از گذشت این مدت از سریال جومونگ هنوز هم رد فیلم در صحبتها و حرکات مردم دیده میشه

هنوز هم پشت بعضی ماشینها نوشته روله بیکس جومونگ ( روله در زبان کردی به معنای فرزند و بچه است)

هنوز خیلی از پسر بچه ها خودشون رو جومونگ فرض میکنند و شمشیر بازی میکنند و حتی خیلی از دختربچه هام از این امر مستثناء نبوده و اسم سوسانو رو رو خودشون میذارند –

در محدوده زمانی پخش فیلم هم کم خبرهای عجیب غریب به گوشمون نرسید مثل نذوری که بیننده های این سریال برای سلامتی جومونگ میکردند – جشن و پای کوبی در فلان روستا در شبی که عروسی جومونگ و سوسانو رو نشون داد یا پسری که به خاطر سوسانو خود کشی کرد و.............

در عجبم از ایران وایرانی

– کجا رفته اون فرهنگ غنی و معنویات

– مگه ایران و مسلمین کم اساطیر و الگوهای برجسته داشته چرا باید اینطور محو یه افسانه بیگانه بشنود؟– اون هم افسانه ایی که معلوم نیست چه دینی دارند و چه خدایی رو پرستش میکنند

چرا باید فرزندانمون اسم تک تک افراد سریالها حتی اسم واقعیشون رو حفظ باشند ولی اسم ائمه شون رو بلد نباشند

چرا باید آهنگ خیلی از سریالها رو از بر بخونند ولی دریغ از یه سوره کلام الله و یا حتی یه شعر حافظ یا مولانا

چرا باید اجازه بدیم به همین راحتی با تماشای یه سریال فرهنگ بیگانه اینطور وارد خونه هامون بشه و فراموش کنید کی هستیم و چه پیشنه ای داریم؟

به کجا چنین شتابان ؟

صبر

آهسته تر

دقت کنید

چشمهاتون رو باز کنید

چشمها را باید شست جور دیگر باید دید

یه نگاه به تاریخ ایران زمین بندازید

یه نگاه به تاریخ اسلامی بندازید

ببینید چقدر بزرگان در این تاریخ هستند که اگه فیلم ساز ماهری پیدا بشده میتونه بهترین فیلمهای دنیا رو بسازه

ولی افسوس

ولی درسته که فیلم زیادی در این موراد ساخته نشده ولی کتابهای زیادی در اختیار ما هست و همچنین میتونیم پای صحبت بزرگان بشینیم حتی پای صحبت پدر بزرگ ها که خوب با اساطیر ایرانی آشنا هستند کافیه ازشون بخوای تا شاهنامه رو برات از حفظ بخونند و همچنین کلام الله رو در دست بگیری و داستانهایی که گفته شده بخونید از آیات پند و عبرت بگیرید آیاتی که راه گشای ما در هر مکان و زمان هستند و مثل خیلی مسائل دیگه علوم لاینفع نیستند

به امید اینکه تمام ایرانیان مسلمان خودشون و پیشنه شون رو در یاند و از خوای غفلت بیدار شوند و یادشون بیاد برای رسیدن به اینجا چه زحمتها یی کشیده شده و چقدر خون پاک شهیدان ریخته شده تا به اینجا رسیدیم دشمن برای خواب کردن ما میلیاردها دلار خرج کرده و هر ساله خرج میکند .

موظب چشمهای قشنگتون باشید خواب نره

مهدوی باشید و در پناه حق

زن ، پوشش و فلسفه حجاب(قسمت دوم)

hejabeghibat — Mon, 19 Oct 2009 12:24:18 GMT

( بر اساس روايتي از پيامبر اکرم ( ص ) )

# زنان و دختران با حفظ حجاب و پوشيدگي ، بزرگترين خدمت را به خانواده ، جوانان و جامعه مي کنند زيرا پاکي را رواج مي دهند. ( بر اساس روايتي از يکي از معصومين )

بي حجابي و آثار آن

# بي حجابي مخالفت با فرمان خداست.

# بي حجابي جامعه را آلوده مي سازد و فساد را گسترش مي دهد.

# بي حجابي به شخصيت پاک زن لطمه وارد مي آورد و ارزش اجتماعي او را از بين مي برد.

# بي حجابي خواسته هاي نفساني را تحريک و غريزه را بر عقل حاکم مي کند. ( بر اساس روايتي از امام رضا ( ع ) )

# روسري ها و مانتوهايي که از لحاظ رنگ و چسبندگي و نماياندن برجستگي هاي بدن موجب جلب نظر و تحريک آميز هستند ، مصداق حجاب اسلامي نيست بلکه آن نيز يک نوع بد حجابي است.

# بي حجابي و روابط آزاد و بي بند وباري جلوي ازدواج را که سنت پيامبر ( ص ) است مي گيرد.

# بي حجابي تقليد کورکورانه از بيگانگان است و معناي صريح آن جهل و ناداني است و انگيزه روشن آن خودباختگي و عدم استقلال مي باشد.

# زنان و دختران با بي حجابي و بد حجابي خود و رعايت نکردن شوونات اسلامي بزرگترين خيانت را به خانواده ، جوانان و جامعه مي کنند زيرا فساد را رواج مي دهند. ( بر اساس روايتي از يکي از معصومين )

رابطه حجاب با فرهنگ اسلامي

حضرت علي ( عليه السلام ) مي فرمايند : " من تشبه بقوم فهو منهم " ؛ هر کس خود را به گروهي شبيه سازد خود نيز از آن گروه است. مساله لباس و شکل و نوع آن ، امري ساده و سطحي نبوده و محصول سليقه افراد است ، اما مساله اصلي نوع فرهنگ و بينش است که حتي در لباس انسان نيز جلوه گري مي نمايد و او را وادار به تقليد از ديگران مي نمايد. تغيير لباس و مد ، همواره پيامد تغيير يک فرهنگ است و انسان تا با فرهنگ خود وداع نکند نمي تواند با لباس خود وداع کند ، تا فرهنگ يک قوم را نپذيرد ، لباس آنان را به تن نمي کند.

نگاه

پيامبر اسلام ( ص ) فرموده اند : نگاه حرام تير مسمومي است از تيرهاي شيطان ، هر کس از اين نگاه حرام صرف نظر کند ، خداوند شيريني ايمان را در دلش مي اندازد.

حضرت علي ( ع ) نيز اينچنين فرموده اند : هر نگاهي که از آن عبرتي حاصل نشود ، لهو و بازيچه است و انسان با ايمان ، از لهو و بازيچه دوري مي کند.

نمونه هايي از نگاه هاي غير مجاز

# نگاه به بدن نا محرم

# نگاه به قصد لذت

# نگاه به نامه ديگران

#نگاه به مناظر شهوت زا و وسوسه انگيز

# نگاه به درون خانه مردم

# و ..

نمونه هايي از نگاه هاي مجاز :

# نگاه محبت آميز به پدر و مادر

# نگاه به مناظر طبيعي زيبا و نعمت هاي خدا

# نگاه به چهره عالم و دانشمند

# نگاه به قرآن و آيات الهي و درس گرفتن از آنها

# نگاه محبت آميز به صورت کودکان

# و ...

حجاب مصونيت است نه محدوديت!

حجاب براي زن يک سنگر است که در پس آن سنگر مي تواند از دين و آرمانهاي خود دفاع کند و حجاب براي انجام کارهاي روزمره هيچ مانعي ايجاد نمي کند.

حجاب کار و تلاش زن و مرد را پربارتر مي کند و خسارات ناشي از روابط غلط زن ومرد را کمتر مي سازد.

سخناني چون گوهر

پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله وسلم مي فرمايند :

# شرم و حيا بخشي از ايمان است.

# پاکدامني زيور زنان است.

# خداوند زنان مردنما و مردان زن نما را لعنت کرده است.

# دختران با حجاب فرزندان خوبي هستند ،هر کس يکي از اين دختران داشته باشد خداوند او را مانع عذاب وي قرار مي دهد.

# بهترين زنان ، زني است که با عفت و پاک باشد.

# هر کس با زن نامحرمي دست بدهد در قيامت با زنجير ، دست بسته وارد خواهد شد.

# خداوند خجسته و بزرگ نسبت به زنان و دختران مهربانتر از مردان و پسران است.

# اي فاطمه هر زني که خود را بيارايد و از خانه بيرون رود و مردم او را ببينند ، فرشتگان او را لعنت مي کنند و او همواره در غضب خداوند است.

# اي زنان با ايمان برشما باد که ديده از گناه فرو پوشيد و با صداي کوتاه و آرام حرف بزنيد.

حضرت علي عليه السلام مي فرمايند :

# حفظ حجاب و عفت زن به حال خودش سودمندتر و موجب پايداري بيشتر زيبايي اوست.

# هرگاه زن در برابر نامحرمان با وقار باشد ، بيگانه را به خود راه نمي دهد.

# زکات زيبايي و جمال ، حيا و پاکدامني است.

حضرت امام صادق ( ع ) مي فرمايند :

# کسي که حيا ندارد ايمان ندارد.

# هر زني که خود را براي غير شوهرش خوشبو کند ، نمازش قبول نخواهد شد.

# سزاوار نيست براي زن که خود را در مقابل محارمش بدون زينت گذارد ، اگر چه با گردنبندي خود را زينت نمايد.

خواهرم ؛

حتما مي داني ، دختري که حاضر شود چند تار از مويش را نامحرم ببيند و همچنين از آنکه مورد بهره برداري چشمهاي آلوده و هوس انگيز قرار گيرد رنج و نفرتي احساس نکند ، از فطرت سالم خود فاصله گرفته است و با آلودگي نگاههاي بيگانه خو پيدا کرده و به سراشيبي فساد نزديک شده است ، اما مي تواند با ياري خداوند متعال در روش خود تجديد نظر کند.

برادرم ؛

حتما مي داني ، چشم کانال مهمي براي تغذيه روحي است و طبق روايات در مقابل نعمت چشم مسووليت بزرگي بر گردن داريم و تنها در مواردي که نگاه کردن فايده تربيتي و درس عبرتي در پي داشته باشد نگاه کردن براي انسان مجاز است اما مناظري که ديدن آن زيان آور است يا فايده اي در پي ندارد فقط لهو و لعب است.

درباره پوشش و حجاب و ارزش و حقوق زن ، در سوره هاي : نور ، احزاب ، نساء ، آل عمران ، حجرات ، بقره ، حديد و نحل مطالبي ذکر شده است. براي آگاهي بيشتر به تفسير آيات مربوطه مراجعه کنيد.

خواهرم ، تو در حجاب همچون گل نوشکفته اي.

زن ، پوشش و فلسفه حجاب(قسمت اول)

hejabeghibat — Sun, 18 Oct 2009 12:21:18 GMT

زن ، پوشش و فلسفه حجاب ؛ جعفر شيخ الاسلامي

اسلام ، زن را عضو فعال جامعه انسانيت قرار داد ، از اسارت بيرون آورد و آزادي اراده و عمل به او بخشيد. در اسلام ، زن در حد توانايي خود بايد انجام وظيفه نمايد. اسلام زن را از حقوق انساني برخوردار کرده و از حالت کالا بودن و عروسک شدن بيرون آورده است ؛ در شرايطي که ساير ملل و مکاتب :

يرا فرمان خداوند عالم است و بايد از آفريننده خود اطاعت کرد. ( آيات حجاب )

بعضي ملل زن را مانند کالاي تجاري و تبليغاتي مورد استفاده قرار مي دادند.

زن را همرديف آتش و طوفان مي دانستند.

سواد آموزي را براي زن ممنوع کرده بودند.

زن را فرزند شيطان مي خواندند.

و چندين نمونه ديگر ...

پيامبر اسلام ( صلي الله عليه و آله و سلم ) زنده به گور کردن دختران و بي احترامي به زن را ممنوع ساخت و دست فاطمه زهرا ( سلام الله عليها ) را بوسيد.

اسلام ؛ زن را امانت خدا ، محبوب پيامبر ( ص ) ، ريحانه و مربي جامعه شمرد.

اسلام ؛ مي خواهد دختر چون مرواريدي در صدف باشد ، ديگران مي خواهند تمام مرواريد ها را از صدف بيرون بريزند و از آنها بهره برداري کنند.

دختر چون دُر و حجاب به مانند صدف است. دُر همه جا به آساني قابل دسترسي نيست ؛ صدف آن را در درياهاي بيکران از گزند تمام خطرات و حوادث در امان مي دارد.

معناي حجاب

حجاب عبارتست از اين که زن ، خود را از نامحرم بپوشاند و جلب توجه نکند.

پوشش در اسلام

وظيفه پوشش که اسلام مقرر کرده است ، به اين معني نيست که زنان از خانه بيرون نروند ، زنداني کردن و حبس زن در اسلام مطرح نيست ؛ بلکه پوشش زن در اسلام اين است که در معاشرت خود با مردان ، بدن خود را بپوشاند و به جلوه گري و خودنمايي نپردازد.

حجاب در قرآن

آيات حجاب ؛ آيه 59 سوره احزاب و آيات 30 و 31 سوره نور

ترجمه فارسي آيات 30 و 31 سوره نور :

آيه 30 : اي پيامبر به مردان با ايمان بگو چشم هاي خود را از نگاه به نامحرمان فرو گيرند و فروج و اندام شان را از عمل زشت محفوظ دارند که اين بر پاکيزگي جسم و جان شما اصلح است و البته خدا به هر چه کنيد کاملا آگاه است.

آيه 31 : اي پيامبر به زنان با ايمان بگو چشم هاي خود را از نگاه هوس آلود ( نگاه ناروا ) فرو گيرند و فروج و اندام شان را از عمل زشت محفوظ دارند و زينت و آرايش خود جز آن مقدار که قهرا نمايان مي شود بر بيگانه ( نامحرم ) آشکار نسازند جز براي شوهران خود ، پدران و پدران شوهر ، پسران خود ، پسران شوهر ، برادران خود ، پسران برادر و پسران خواهر خود ، کنيزان خود ، افراد خانواده که رغبت به زنان ندارند از زن و مرد ( سفيه ) و کودکاني که از امور جنسي مربوط به زنان آگاه نيستند و آن طور راه نروند ( پاي بر زمين نزنند ) که خلخال و زيور پنهان پاهايشان معلوم شود و اي اهل ايمان همه به درگاه خدا توبه کنيد باشد که رستگار شويد.

ترجمه فارسي آيه 59 سوره احزاب :

اي پيامبر با زنان و دختران خود و زنان با ايمان بگو که خويشتن را با جلباب فرو پوشند ( چادر ، روسري بلند تر و بزرگتر از چارقد – وسيله پوشاندن موي سر - ) که اين کار براي اينکه به عفت شناخته شوند تا از تعرض و جسارت هوس رانان آزار نکشند بر آنان بسيار بهتر است و اگر تاکنون خطا و کوتاهي از آنان سر زده ، توبه کنند و خدا در حق خلق آمرزنده و مهربان است.

بر اساس اين سه آيه مطالب زير صريحا در قرآن کريم مطرح شده است :

هر مسلمان ، چه مرد و چه زن بايد از چشم چراني دوري کند.

مسلمان ، خواه مرد يا زن بايد پاکدامن باشد و خود را از ديگران بپوشاند.

زنان بايستي پوشش داشته باشند و آرايش و زيور خود را بر ديگران آشکار نسازند و در صدد تحريک و جلب توجه مردان برنيايند.

چرا زن بايد پوشش داشته باشد؟

براي جلوگيري از بي بند و باري در جامعه.

براي حفظ ارزش و احترام زن.

براي استحکام پيوند خانوادگي و حفظ کانون مهر و وفا.

حفظ قلب ها.

جلوگيري از مسائلي که انسان را به وسوسه و ابتذال مي کشاند.

چون در روايات حجاب و پوشش عامل خوشبختي زن معرفي شده است.

...

حجاب و آثار آن

حجاب اجراي فرمان خداست. ( آيات حجاب )

حجاب يعني پوشيدگي ظاهري و باطني از نامحرمان.

حجاب سبب استحکام پيوند خانوادگي است.

حجاب زيور و زينت زن است. ( بر اساس روايتي از امام صادق عليه السلام )

حجاب سپر محکمي است در برابر آفت تيرهاي ديد شيطان صفتان.

حجاب خنجري نوک تيز است بر قلب دشمنان اسلام که به دنبال فساد در جامعه اسلامي هستند.

حجاب ارزشي است که رعايت آن ، زن را چون گوهري درون صدف از شر آفات ، وسوسه ها و آلودگي ها نگه مي دارد و به خدا نزديک مي سازد. ( بر اساس روايتي از پيامبر اکرم ( ص ) )

زنان و دختران با حفظ حجاب و پوشيدگي ، بزرگترين خدمت را به خانواده ، جوانان و جامعه مي کنند زيرا پاکي را رواج مي دهند. ( بر اساس روايتي از يکي از معصومين )

بي حجابي و آثار آن

بي حجابي مخالفت با فرمان خداست.

بي حجابي جامعه را آلوده مي سازد و فساد را گسترش مي دهد.

بي حجابي به شخصيت پاک زن لطمه وارد مي آورد و ارزش اجتماعي او را از بين مي برد.

بي حجابي خواسته هاي نفساني را تحريک و غريزه را بر عقل حاکم مي کند. ( بر اساس روايتي از امام رضا ( ع ) )

روسري ها و مانتوهايي که از لحاظ رنگ و چسبندگي و نماياندن برجستگي هاي بدن موجب جلب نظر و تحريک آميز هستند ، مصداق حجاب اسلامي نيست بلکه آن نيز يک نوع بد حجابي است.

بي حجابي و روابط آزاد و بي بند وباري جلوي ازدواج را که سنت پيامبر ( ص ) است مي گيرد.

بي حجابي تقليد کورکورانه از بيگانگان است و معناي صريح آن جهل و ناداني است و انگيزه روشن آن خودباختگي و عدم استقلال مي باشد.

زنان و دختران با بي حجابي و بد حجابي خود و رعايت نکردن شوونات اسلامي بزرگترين خيانت را به خانواده ، جوانان و جامعه مي کنند زيرا فساد را رواج مي دهند. ( بر اساس روايتي از يکي از معصومين )

حجاب و آثار آن

حجاب اجراي فرمان خداست. ( آيات حجاب )

حجاب يعني پوشيدگي ظاهري و باطني از نامحرمان.

حجاب سبب استحکام پيوند خانوادگي است.

حجاب زيور و زينت زن است. ( بر اساس روايتي از امام صادق عليه السلام )

حجاب سپر محکمي است در برابر آفت تيرهاي ديد شيطان صفتان.

حجاب خنجري نوک تيز است بر قلب دشمنان اسلام که به دنبال فساد در جامعه اسلامي هستند.

حجاب ارزشي است که رعايت آن ، زن را چون گوهري درون صدف از شر آفات ، وسوسه ها و آلودگي ها نگه مي دارد و به خدا نزديک مي سازد

کامنت جناب شفیق

hejabeghibat — Thu, 15 Oct 2009 13:13:18 GMT

سلام به همه همراهان گرامی این وبلاگ

وقت همگی بخیر - روزگارتون خوش - عبادات قبول - هر روزتون بهتر از دیروز

یکی از همراهان همیشگی وبلاگ که با نظراتشون در بهتر شدن این وبلاگ به بنده لطف میکنند مطالب باارشی رو در قالب کامنت گفتند که فکر کردم اگه در قالب پست جدید آورده شود خالی از لطف نیست

این شما و کامنت جناب/سرکار شفیق:

سلام
منتظر چی شد که یهو از نوشته های دینی و عرفانی کناره گرفتی و به مطالب غیر مهم روی آوردی. بدانکه در واقع مشکل جامعه هایی که دین یکتاپرستی دارند تنها حجاب نیست عدم حجاب باعث آلودگی به گناهان بزرگ میشود اما مشکلی که هم اکنون جامعه های یکتاپرست یعنی یهودیان، مسیحیان، و مسلمانان دارند گرچه پیروان راستین این آئین انگشت شمارند اما امید هست تا خدا چه خواهد، در روایاتی که مربوط به وضعیت مردم در آخرالزمان است و همچنین در قرآن بیان شده است همچنین تکلیف مومنان، موجود میباشد می توانید به آنجا مراجعه کنید. تکلیف مومنان خیلی واضح و آشکار است پیروی از دین خالص اسلام بدون اینکه به آن اضافاتی ملحق کنند یا چیزی از آن بکاهند پیروی از قرآن و روایات نه که فقط شعارشان آیات و روایات باشد بلکه اعمال و رفتارشان مطابق با آنچه که در قرآن و روایات ذکر شده باشد. در حال حاضر ما جامعه اسلامی نداریم به عنوان مثال من چند روایات را در این محل ذکر میکنم.
«وكان أهل ذلك الزمان ذئاباً وسلاطينه سباعاً وأوساطه أُكّالاً وفقراؤه أمواتاً . . .»([3])
اهل آن زمان گرگ اند و پادشاهان درنده و طبقه متوسط خوراك (ظالمان) و تهى دستان چون مرده ها
«. . . ورأيت القرآن قد خَلِق وأحدث فيه ما ليس فيه . . . ورأيت الدّين بالرأي وعطّل الكتاب وأحكامُه . . »([9]).
آن هنگام قرآن كهنه مى شود و بدعتها در آن صورت مى گيرد . . . و خواهى ديد كه دين دست خوش نظرها گشته و كتاب و احكام خدا تعطيل مى شود . . .
وضعيت كلى اجتماع، پشت كردن به دين حق و كتاب خداست و فروگذارى برنامه هاى آن، يا توجيه و تفسير غلط و نادرست احكام آن.
احكام دين به سود طبقات مرفّه و زيان محرومان و فرودستان تفسير و توجيه مى شود و افكار و انديشه هاى واهى و بشرى به نام دين و راه خوشبختى خودنمايى مى كند.
«ورأيت الرِّبا ظاهراً لا يُعيّر»([10])
ربا به گونه اى آشكارا شده كه هيچ گونه عيبى از آن گرفته نمى شود.
«مساجدهم في ذلك الزمان عامرة من الضلالة خربة من الهدى فقرّائها وعمّارها أخائب خلق اللّه وخليقته من عندهم جرّت الضلالة وإليهم تعوّد فحضور مساجدهم والمشي إليها كفر باللّه العظيم إلاّ من مشى إليها وهو عارف بضلالهم فصارت مساجدهم من فعالهم على ذلك النحو خربة من الهدى»([21]).

امير مؤمنان على ـ عليه السلام ـ مى فرمايند: مسجدها در آن زمان از گمراهى آباد و از هدايت ويران است. قاريان و عامران ]سياست گذاران اعتقادى و اجتماعى[ آن نااميدترين مردم به خدايند; گمراهى از ايشان شروع شده و به آنان باز خواهد گشت پس حاضر شدن در مسجدهاى آنان و قدم برداشتن به سوى آنها كفر به خداى بزرگ است; مگر كسى كه از گمراهى آنان با خبر بوده باشد در اين حال مسجدهاى آنان با عملكردشان از هدايت ويران خواهد شد. امام صادق عليه السلام از امير مومنان عليه السلام در باره اوضاع زمان ظهور امام زمان ارواحنا فداه نقل كرده اند: اذا تسلّطن النساء و سلّطن الاماء و امّر الصبيان ... ([8]) هنگامى كه زنان بر امور جامعه مسلط شوند و دختران زمام كار در دست گيرند و كودكان به امارت رسند... رسول گرامى ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ فرمودند: بزودى فتنه هايى روى خواهد داد كه مؤمن هيچ گونه واكنشى با دست و زبان نمى تواند نشان دهد. امير مؤمنان على ـ عليه السلام ـ فرمود: آيا آنان با اين كيفيت هنوز اهل ايمانند؟ فرمود: آرى. امير مؤمنان (عليه السلام) گفت: آيا از ايمان ايشان چيزى كاسته مى شود؟ فرمود: هرگز! مگر آن مقدار كه قطره بارانى از كوه صفا مى زدايد. چرا كه آنان از اين زشتها از درون بيزارى مى جويند. و این روزگاری است که جز مومن بی نام و نشان، از آن رهایی نیابد اگر در میان مردم باشد او را نمی شناسند و اگر در میان مردم نباشد کسی سراغ او را نمی گیرد آنها چراغ های هدایت و نشانه های رستگاری اند نه فتنه انگیزند و اهل فساد و نه سخنان دیگران و زشتی این وآن را به مردم رسانند. ای مردم! بزودی زمانی بر شما خواهد رسید که اسلام چونان ظرف واژگون شده، آنچه در آن است ریخته می شود.
		ای مردم! به دنیا چونان زاهدان روی گردان آز آن بنگرید به خدا سوگند! دنیا به زودی ساکنان خود را ازمیان می برد و رفاه زدگان ایمن را به درد می آورد آنچه از دست رفت و پشت کرد هیچ گاه بر نمی گردد و آینده به روشنی معلوم نیست تا در انتظارش باشند. شادی و سرور دنیا با غم و اندوه آمیخته و توانایی انسان به ضعف و سستی می گراید زیبایی ها و شگفتی های دنیا شما را مغرور نسازد زیرا زمان کوتاهی دوام ندارد. خدا بیامرزد کسی را که بدرستی فکر کند و پند گیرد و آگاهی یابد و بینا شود. پس به زودی خواهید دانست که از آنچه در دنیا وجود داشت چیزی نمانده و آنچه از آخرت است جاویدان خواهد ماند. هر چیز که به شمارش آید پایان پذیرد و هر چه انتظارش را می کشیدید خواهد آمد و آنچه آمدنی است نزدیک باشد. و در مورد آنهایی که خلاف، و ضد آئین و شریعت خدا و منکر کتابهای آسمانی و آیات قرآن هستند باید دانست که ای رسول ما، کافرانرا یکسانست بترسانی از عذاب خدا یا نترسانی ایمان نخواهند آورد قهر خدا مهر بر دلها و پرده بر گوشها و چشمهای ایشان نهاد که فهم حقایق و معارف الهی را نمیکنند و ایشانرا در قیامت عذابی سخت خواهد بود. وای بر حال این بندگان (گمراه و لجوج) که هیچ رسولی برای هدایت آنها نیامد جز آن که او را به تمسخر و استهزاء گرفتند. و بر آنان که به خدای خود کافر شدندعذاب جهنم که بسیار بد منزلگاهیست مهیاست که چون به آن جهنم درافتند فریاد شهیق خران از آتش چون دیگ جوشان می شنوند و دوزخ از خشم کافران نزدیکست شکافته و قطعه قطعه شود هر فوجی را که به آتش درافکنند خازنان جهنم به آنها گویند آیا پیغمبری برای راهنمائی شما نیامد آنها در جواب گویند آری رسول حق آمد ولی ما تکذیب او کردیم و از (جهل و شقاوت) گفتیم که خداچیزی از آسمان نفرستاده و جز اینکه شما رسولان ( به دعوی دروغ وحی ) سخت به گمراهی و ضلالتید هیچ نیست. و آنگاه اهل دوزخ با تاسف و حسرت با هم گویند اگر ما در دنیا سخن انبیاء می شنیدیم یا به دستور عقل رفتار میکردیم امروز از دوزخیان نبودیم آنجا به گناه خود معترف شوند که سودی ندارد و خطاب قهر فرا رسد که اهل آتش قهر( از رحمت حق ) دور باد. اگر چشم بینا داشته باشید حقیقت را نشانتان داده اند اگر هدایت می طلبید شما را هدایت کرده اند اگر گوش شنوا دارید حق را به گوشتان خوانده اند. همانا دنیا سرای راستی برای راست گویان و خانه تندرستی برای دنیا شناسان و خانه بینیازی برای توشه گیران و خانه پند برای پندآموزان است. دنیا سجده گاه دوستان خدا جای نماز فرشتگان الهی فرودگاه وحی خدا و جایگاه تجارت دوستان خداست که در آن رحمت خدا را به دست آوردند و بهشت را سود بردند. چه کسی دنیا را نکوهش می کند؟ وجدا شدنش را اعلام داشته و فریاد زد که ماندگار نیست و از نابودی خود و اهلش خبر داده است؟ و حال آنکه دنیا با بلای خود بلاها را نمونه آورد و با شادمانی خود آنان را به شادمانی رساند. در آغاز شب به سلامت گذشت اما در صبحگاهان با مصیبتی جانکاه بازگشت تا مشتاق کند- تهدیدنماید- و بترساند و هشدار دهد. پس مردمی در بامداد با پشیمانی دنیا را نکوهش کنند و مردمی دیگر در روز قیامت آن را می ستایند دنیا حقائق را به یادشان آورد یاد آور آن شدند از رویدادها برایشان حکایت کرد او را تصدیق کردند و اندرزشان داد پند پذیرفتند.

حجاب و امنيّت اجتماعى (قسمت دوم)

hejabeghibat — Wed, 14 Oct 2009 11:51:18 GMT

مقوله «پوشش و استتار بدن» به عنوان جزء جدايى‏ناپذير حيات انسانى و مصداق اصلى حجاب، امرى کاملاً مشهود و بى‏نياز از تعديل است. براى حجاب کارکردهايى در دو حوزه فردى و اجتماعى، قابل تصوّر است:

الف. کارکردهاى فردى:<\/h3>
همچون پاسخگويى به نياز فطرى «خوداستتارى» و تأمين امنيّت در برابر گرما و سرما.

ب. کارکردهاى اجتماعى:<\/h3>
هويّت‏بخشى و ايجاد امنيّت اجتماعى از جمله اين کارکردهاست، چراکه نوع پوشش و حجاب، نشان‏دهنده سنّت‏ها، ارزش‏ها و باورهاى يک جامعه است.

اسلام، حجاب را از مصاديق مهمّ تحقق امنيّت اجتماعى در جامعه معرّفى کرده است و چالش‏ها، زمينه‏ها و راهبردهاى بسيار مهمّى را براى شکوفايى ذهن نوانديش افراد جامعه در اين مورد تبيين نموده است.

بر اين اساس و به منظور آگاهى بيشتر از رابطه حجاب و امنيّت اجتماعى، ما برآنيم که در اين نوشتار جنبه‏هاى مختلف اين موضوع و اهمّيّت آن راتوضيح داده و تأثير آن را در حفظ ارزش‏هاى دينى بيان کنيم.

به طور کلّى در اين مقاله موارد ذيل مورد بحث و بررسى قرار گرفته است:

1. امنيّت اجتماعى، هدف اساسى وجوب حجاب.

2. امنيّت اجتماعى، فلسفه حقيقى وجوب حجاب.

3. پايه‏هاى تحقق امنيّت اجتماعى در سايه حجاب بانوان.

4. آثار و فوائد حجاب اسلامى و تحقق امنيّت اجتماعى.

5. آثار سوء بد حجابى و انهدام امنيّت اجتماعى.

6. بيان نتيجه و ارائه راهکارها و پيشنهاداتى جهت تثبيت امنيّت اجتماعى در سيطره حجاب اسلامى.

کليد واژه‏ها: حجاب، امنيّت، امنيّت اجتماعى، پوشش، آرامش

گوهر اسلام، سعادت و نجات آدمى است و باورهاى دينى، احکام اخلاقى و فقهى در راستاى اين غايت مهم نازل شده‏اند. اين آموزه‏هاى هستمندانه و بايستى از خالق حکيمى تجلّى مى‏يابد که به نيازهاى روحى و جسمى، مادى و معنوى، فردى و اجتماعى بشريّت، کاملاً آگاه است. احکام الهى مربوط به پوشش زنان نيز با اين فلسفه و حکمت مدبّرانه صادر گرديده است.

زن با عنصر حجاب اسلامى، نه تنها به تهذيب، تزکيه نفس و ملکات نفسانى پرداخته و قرب الهى را فراهم مى‏سازد، بلکه باعث گسترش روزافزون امنيّت اجتماعى و ايجاد زمينه‏اى جهت رشد معنوى مردان مى‏گردد؛ همچنان که خداوند سبحان، خطاب به پيامبر اکرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله مى‏فرمايد:

«به مردان مؤمن بگو تا چشمان خود را از نگاه ناروا بپوشانند و فروج و اندامشان را محفوظ دارند، که اين بر پاکيزگى جسم و جان ايشان، بهتر است ⁽¹⁾».
همچنين مى‏فرمايد:

«به زنان و دختران خود و به زنان مؤمن بگو که خويشتن را با چادرهاى خود بپوشانند که اين کار براى آن است که آنها به عفّت شناخته شوند تا از تعرّض و جسارت، آزار نکشند (در امنيّت کامل باشند) ؛ خداوند در حقّ خلق، آمرزنده و مهربان است⁽²⁾».
همان‏گونه که ذکر گرديد، حجاب و پوشش اسلامى براى مردان و زنان، تنها از کارکرد فردى برخوردار نيست و فقط براى سامان‏دهى خلقيّات و ملکات نفسانى آدميان، مؤثر نمى‏باشد، بلکه از کارکرد اجتماعى نيز برخوردار است؛ غرايز، التهاب‏هاى جسمى و معاشرت‏هاى بى‏بند و بار را کنترل نموده، بر تحکيم نظام خانواده مى‏افزايد. همچنين از انحلال کانون مستحکم و پايدار زناشويى جلوگيرى نموده و امنيّت اجتماعى را فراهم مى‏سازد. حال اگر کسانى با نگرش دينى، اسلامى يا با رويکرد جامعه‏شناختى و روان‏شناسى به چنين کارکردها و تأثيرات مطلوب، به ويژه تأمين امنيّت اجتماعى پى ببرند، نه تنها هدفمندانه، زندگى مى‏کنند، بلکه براى رفتارها و انديشه‏هايشان دست به گزينش مى‏زنند تا به اهداف متعالى الهى و انسانى دست يازند. از اين‏رو به مسأله حجاب نيز به عنوان راهبردى کارساز جهت تأييد و ترويج ارزش‏هاى اجتماعى، تأمين‏کننده سعادت آدمى و منشأ قرب الهى مى‏نگرند.

بنابراين، پوشش اسلامى به منزله يک حفاظ ظاهرى و باطنى در برابر افراد نامحرم، قلمداد مى‏شود که مصونيت اخلاقى، خانوادگى و پيوند عميق ميان حجاب ظاهرى و بازدارى باطنى و از همه مهمّ‏تر امنيّت اجتماعى را فراهم مى‏سازد و پيشينه آن به اندازه تاريخ آفرينش انسان است؛ چراکه پوشش و لباس هر بشرى، پرچم کشور وجود اوست. پرچمى که وى بر خانه وجودش نصب کرده است و با آن اعلام مى‏دارد که از کدام فرهنگ تبعيّت مى‏کند⁽³⁾.
در سال‏هاى اخير، روند شبهات درباره حجاب و پوشش اسلامى، شدت يافته است و مطرح شدن شبهات فراوان در زمينه حجاب برتر به همراه عوامل ديگرى مانند ضعف اعتقاد و عدم شناخت کافى از اين مسأله و ضرورت آن موجب تهديد امنيّت اجتماعى و اُفت روند استفاده از مصاديق چنين حجابى در جامعه شده است، که نتيجه اتّخاذ روش تخريبى بعضى مطبوعات و رواج پوشش‏هاى نامناسب در مقابل نامحرمان است؛ لذا ما به منظور اينکه اسلام، مشوّق حجاب و پوشش کامل براى زنان و دختران در برابر افراد نامحرم است، به بيان هدف و فلسفه اين مصداق مهمّ اسلامى و رابطه فراگير و تنگاتنگ آن با امنيّت اجتماعى از جنبه‏هاى مختلف مى‏پردازيم.

اميد است که راهکارهاى بيان شده در اين زمينه‏ها براى همه اقشار جامعه اسلامى به ويژه نسل جوان و انديشمند، مفيد باشد و عزمشان را براى عمل و گسترش آن، به نحو مطلوب و احسن، جزم نمايند تا امنيّت اجتماعى، تأمين شود. ثانيا نماد فرهنگى و ملّى بشريّت، درخشش روزافزون خود را حفظ نمايد.

امنيّت اجتماعى، هدف اساسى وجوب حجاب<\/h3>
با توجه به آيات قرآن مجيد، به خوبى مشخص و معيّن مى‏گردد که هدف از تشريع وجوب حکم حجاب اسلامى دست‏يابى به تزکيه نفس، طهارت، عفّت و پاکدامنى جهت استحکام و گسترش امنيّت اجتماعى است.

«و اِذا سَأَلْتُموهُنَّ مَتاعا فَسْئلوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ ذلِکُم أطْهَرُ لِقلوبِکُم و قُلُوبِهِنَّ⁽⁴⁾».
چون نگاه نامحرم توسط مردان، باعث تحريک و تهييج جنسى آنان و در نتيجه منجر به فساد و ريشه‏کن نمودن امنيّت اجتماعى مى‏شود، خداوند در کنار دستور حجاب و پوشش بدن به بانوان، مردان را نيز امر به حجاب و پوشش چشم داده و نگاه به نامحرم را بر ايشان، حرام کرده است. چنانکه در اين‏باره از امام رضا عليه‏السلام نقل شده است:

«حرّم النَّظَر الى شُعورِ النّساء المَحْجوبات بالاَزْواج و غَيْرهِنَّ مِنَ النّساء لما فيه مِنْ تَهْييجِ الرّجال و ما يَدْعوا التَّهْييج الى الفَساد و الدُّخول فيما لا يحلّ و لا يجمل⁽⁵⁾».
«نگاه به موهاى زنان باحجاب ازدواج‏کرده و بانوان ديگر، از آن جهت حرام شده است که نگاه، مردان را برمى‏انگيزد و آنان را به فساد فرامى‏خواند در آنچه که ورود در آن نه حلال است و نه شايسته».

از مجموع گفتار فوق روشن مى‏گردد که هدف از وجوب حجاب اسلامى علاوه بر موارد مذکور، ايجاد صلاح و پيشگيرى از فساد، جهت تأمين و گسترش امنيّت اجتماعى است.

امنيّت اجتماعى، فلسفه حقيقى وجوب حجاب<\/h3>
يکى از فلسفه‏هاى حقيقى وجوب حجاب، حفظ آرامش زن، مصونيّت جامعه از فساد و عمق و معنا بخشيدن به امنيّت اجتماعى با توسعه آن مى‏باشد. زيرا نفس آدمى، دريايى موّاج از تمايلات و خواسته‏هاى اوست که مهم‏ترين آنها به خوراکى‏ها، امور جنسى و مال و جاه و مقام، مربوط مى‏شود و بدون شک بالاترين خواسته‏هاى مردان، تمايل به جنس زن است. در سخنان عرفا آمده است:

«أعْظَمُ الشَّهْوَة، شَهْوَة النّساء⁽⁶⁾»:
«بزرگ‏ترين خواسته‏هاى مرد، رغبت به زنان است».

ارائه زيبايى‏ها و مواضع بدن زن، به شهوت و طمع مردان، دامن مى‏زند و آنها را به يک کانون جدّى خطر، مبدّل مى‏سازد که به سلب آرامش زن و امنيّت اجتماعى منتهى مى‏گردد. آنچه مى‏تواند از اين ناامنى پيشگيرى کند، پوشش زن از چشمان گرسنه نامحرمان است که با حجاب کامل اسلامى، عملى خواهد شد.

پوشش دينى، پيام عفت، شخصيّت و خداترسى زن مسلمان است و مردان جامعه نه تنها به چنين بانويى چشم طمع نخواهند داشت که او را نيرويى بالفعل در هرچه وسعت بخشيدن امنيّت اجتماعى دانسته و نجابتش را مى‏ستايند. در اين صورت است که زن نه تنها در سنگر حجاب خود، از تير نگاه‏هاى زهرآلود، سخنان آزاردهنده و برخوردهاى اراذل جامعه در امان خواهد بود، بلکه امنيّت و آرامش درونى خود و اجتماع خويش را برقرار خواهد کرد.

نکته معنوى و عرفانى قابل ذکر در اين باب، پيام الهى آفريدگار هستى، خطاب به زنان است:

«اى زن! آگاه باش، دنيا خراب‏آبادى است که هر نقطه آن به مين‏هاى شيطان و نگاه‏هاى آلوده، ناامن گشته است. اما فرشته‏هاى حجاب در محفل انس و ياد خدا در امنيّتى بى‏نظير به سر مى‏برند که ديگران از طعم آن بى‏خبرند⁽⁷⁾».

شب تاريک و بيم موج و گردابى چنين حايل کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‏ها

پايه‏هاى تحقق امنيّت اجتماعى در سايه‏هاى حجاب بانوان

پوششى که اسلام آن را به عنوان يک حکم شرعى اعلام کرده است، يک عمل ظاهرى و گسسته از عوامل و پايه‏ها نيست، بلکه حجاب، خيمه عفاف بانوانى است که آن را بر پايه‏هاى خود استوار نموده و باعث ترويج ارزش امنيّت اجتماعى مى‏گردند و به تحقق آن در جامعه اسلامى، کمک مى‏نمايند.

اکنون شايان ذکر است که اين پايه‏هاى اساسى بيان گردد:

1. ايمان به خدا و جهان آخرت<\/h3>
از مهم‏ترين عواملى که بانوان توسط آن به آرامش روحى و روانى دست يافته و امنيّت اجتماعى جامعه را فراهم مى‏نمايند، اين است که وقتى زن به خداى تعالى و علم و حکمت او ايمان آورد و معتقد گردد احکامى که براى بشريّت تشريع کرده، بودن نقص و داراى آثار مطلوبى است، از حکم الهى حجاب استقبال نموده، امنيّت اجتماعى جامعه را تضمين مى‏کند.

2. تقوا<\/h3>
پرهيزکارى بانوان، ضامن تأمين امنيّت اجتماعى است و تا اين پايه محکم معنوى در قلب بانوان شکل نگيرد، حجاب را نوعى محدوديّت براى خود قلمداد نموده و امنيّت اجتماعى انسان‏ها را تهديد مى‏نمايد.

خانمى که بداند تقواى الهى پادزهر بيمارى دل‏هاست که حجاب‏هاى تاريک جان را غرق مى‏کند و لانه‏هاى هوس را برمى‏اندازد، آن را به کام جان خود مى‏ريزد تا عالم جانش، گلستان گل‏هاى سلم، طاعت و تسليم گردد و خيمه حجابش را برمى‏افروزد تا حافظ بوستان ارزش‏هاى خويشتن و آرامش درونى اجتماع خود شود.

3. آگاهى<\/h3>
شناخت سيماى زن، حقيقت حجاب، فلسفه و آثار آن از جمله پايه‏هاى مستحکم پوشش دينى و تبلور امنيّت اجتماعى است. وقتى خانمى به پاسخ درونى خود که چرا بايد پوشيده باشم نايل شود، پايه‏هاى حجاب دينى در او شکل گرفته و با آگاهى کامل به امنيّت اجتماعى ارزش مى‏بخشد و دوام آن را تضمين خواهد کرد. به طور کلّى، آگاهى زن نسبت به آثار مطلوب حجاب و مهم‏تر از آنها مسأله امنيّت اجتماعى باعث مى‏شود که نه تنها احساس سنگينى از پديده حجاب ننمايد، بلکه از آن به خوبى استقبال نموده، وسوسه‏هاى شيطانى را هيچ انگاشته و آرامش برونى و درونى اجتماع را وسعت مى‏بخشد.

همچنين اين پيام اصيل و عرفانى را هميشه آويزه گوش‏هاى خود مى‏گرداند:

«خواهرم! سرزمين جانت را با خورشيد آگاهى روشن کن تا بر زواياى وجودت بتابد و آن‏چنان که هستى خود را بشناسى، آنگاه دريابى که حجاب باله‏هاى شنا به سوى سرچشمه هستى امنيّت فردى و اجتماعى کامل است و پوشش‏هاى مهيّج وزنه‏هاى سنگينى است که زن را غريق ژرفاى مهيب دنيا نموده، امنيّت خود و جامعه خويش را برهم مى‏زند».

منبع : حجاب

حجاب و امنيّت اجتماعى (قسمت اول)

hejabeghibat — Wed, 14 Oct 2009 11:47:32 GMT

آثار و فوايد حجاب اسلامى بر تحقق امنيّت اجتماعى<\/h3>
آثار و فوايد حجاب اسلامى بر گسترش امنيّت اجتماعى، بسيار است که برخى از آنها عبارتند از:

1. ايجاد آرامش روانى بين افراد جامعه.

2. جلوگيرى از تهييج و تحريک جنسى و خنثى نمودن لذايذ نفسانى.

3. کاهش چشمگير مفاسد فردى و اجتماعى در جامعه اسلامى.

4. حفظ و استيفاى نيروى کار در سطح جامعه اسلامى.

5. حضور معنوى‏گرايانه زنان و مردان در محيط اجتماعى.

6. کاهش تقاضاى مدپرستى بانوان.

7. حفظ ارزش‏هاى انسانى، مانند عفت، حيا و متانت در جامعه.

8. مصونيّت زنان در همه زمانها و مکانها.

9. سلامت و زيبايى موقعيّت اجتماعى و فرهنگى مردان و زنان جامعه اسلامى.

10. هدايت، کنترل و بهره‏مندى صحيح از اميال و غرايز انسانى.

11. مبارزه با تهاجم فرهنگى غرب.

12. از بين‏بردن فشارهاى اجتماعى نامشروع و نابهنجار⁽¹⁾.
اکنون به توضيح برخى از فوايد مذکور مى‏پردازيم تا اثبات گردد حجاب از لوازم جدايى‏ناپذير و ابزارهاى اوليه و پايه‏اى جهت برقرارى مداوم امنيّت اجتماعى است.

ايجاد آرامش روانى در افراد جامعه<\/h3>
نفس آدمى دريايى از خواستنى‏ها و تمايلات است. زمانى که به چيزى رغبت پيدا کند همانند دريا، توفانى مى‏شود و تنها راه آرام شدن جزر و مد اين دريا، رسيدن او به خواسته خويش است. لذا براى جلوگيرى از چنين موقعيت مهلک و درد طاقت‏فرسايى، حجاب؛ داروى درمان‏کننده و موجد امنيّت و صفاى روحى است. همانطور که يک بانوى تازه مسلمان آمريکايى مى‏گويد: «سلامت روح مرد و جامعه با نوع و کيفيت پوشش زنان، رابطه مستقيم و غيرقابل انکار دارد⁽²⁾».

حفظ و استيفاى نيروى کار<\/h3>
اسلام با التفات ويژه به مسأله حجاب و پوشش زنان در محيط کار مى‏خواهد که محيط اجتماع از لذت‏هاى ناهنجار جنسى، پاک شده و راه را جهت حفظ نيروى قدرتمند روحى و جسمى با حضورى معنوى در محل کار، بگشايد. در مقابل، بى‏حجابى و بدحجابى باعث سوق دادن لذت‏هاى جنسى از محيط کار و کادر خانواده به اجتماع و در نتيجه، تضعيف نيروى کار افراد جامعه و برهم زدن امنيّت اجتماعى آنان مى‏گردد⁽³⁾.

مبارزه با تهاجم فرهنگى غرب<\/h3>
مبارزه با تهاجم فرهنگى، پديده جديدى نيست. در طول تاريخ بشر، جنگ فرهنگى، هميشه وجود داشته است. به عنوان نمونه، فرعون در برابر موسى عليه‏السلام به جنگ فرهنگى متوسل شده گفت: »مى‏ترسم آيين شما را دگرگون سازد، و يا در اين سرزمين فساد برپا نمايد!»⁽⁴⁾. يکى از جنبه‏هاى مهم تهاجم فرهنگى غربى‏ها مبارزه با حجاب و از بين‏بردن امنيّت اجتماعى بوده و هست و اين امر، مشخصا از زمان رضاخان شروع شد. به اين صورت که تحت عنوان متحدالشکل شدن، با حجاب به مبارزه برخاستند و پوشيدن لباس روحانيّت را قدغن، و مجالس عزادارى امام حسين عليه‏السلام را نيز ممنوع کردند⁽⁵⁾.
آنها همچنين به عنوان آزادى و هنر، انواع فساد و فحشا و ابتذال را ترويج دادند و حجاب را مانع اصلى اين آزادى حقيقى معرفى کردند و امنيّت اجتماعى افراد جامعه را به خطر انداختند.

حفظ حجاب و امنيّت اجتماعى و درک رابطه مستقيم و عميق اين دو مقوله، راهکارها و فوايد بسيار ارزشمندى را جهت مبارزه با تهاجم فرهنگى غرب ارائه مى‏دهند:

1. باعث تبليغ فرهنگ ناب اسلامى و تشويق جوانان به ازدواجِ موفقِ اسلامى مى‏گردند.

2. جوانان را جهت تقويت روحيه و حفظ آرامش درونى به جاى سوق‏دادن به محيط فحشا و اعمال مبتذل، به شرکت در فعاليت‏هاى هنرى، ورزشى، فرهنگى و مذهبى رهنمون مى‏شوند.

3. حفظ حجاب، نه تنها باعث ايجاد امنيّت اجتماعى فراگير مى‏شود، بلکه جهت مبارزه با تهاجم فرهنگى، مسؤولان را از واردات کالاى تجملاتى، لوازم بهداشتى و آرايشى مبتذل نهى مى‏نمايد⁽⁶⁾.

آثار سوء بى‏حجابى و زوال امنيّت اجتماعى

بى‏حجابى يا حضور تحريک کننده زنان در جامعه، از آثار زيانبار اخلاقى، سياسى، آخرتى و اجتماعى مختلفى برخوردار است که يکى از مهم‏ترين آن‏ها زوال امنيّت اجتماعى است. بى‏حجابى با اثرات مهلک خود که در ذيل آمده و شرح داده مى‏شود، باعث از بين رفتن بنيه اعتقادى و امنيّت اجتماعى بشريّت مى‏گردد.

1. سقوط شخصيّت<\/h3>
حجاب، قانون فطرت است و سرپيچى از قوانين فطرى، زن را از هويت او خارج مى‏سازد و خروج از هويت انسانى همان و سقوط از جايگاه بلند ارزشى شخصيتى همان. با افول شخصيّت زن، بى‏بندوبارى در جامعه رايج و نظام خانوادگى مختل مى‏گردد و در نتيجه امنيّت اجتماعى از افراد جامعه، سلب مى‏شود⁽⁷⁾. سقوط شخصيت زن به دلايل زير باعث اضمحلال امنيّت اجتماعى مى‏شود:

الف. زن با از دست‏دادن شخصيت خويش، ارزشهايش منهدم شده و هوسرانى را در جامعه رواج مى‏دهد، در نتيجه سلامت اخلاقى و به دنبال آن امنيت اجتماعى نيز کاهش مى‏يابد.

ب. زنان، با غفلت از اصول اخلاقى اسلام، مسايل جنسى را به محيط جامعه کشانده و زمينه گسترش گناه و از هم‏پاشيدگى نظم اجتماع را به وجود مى‏آورند.

ج. زنان، با بى‏حجابى به معصيت کبيره خودنمايى گرفتار آمده و بى‏حيايى را در جامعه ترويج مى‏دهند، در نتيجه امنيّت اجتماعى، نابسامان گشته، از بين مى‏رود.

2. تزلزل خانواده‏ها<\/h3>
يکى از آثار زيانبار بى‏حجابى بانوان، تزلزل خانواده‏هاست، زيرا آنان با گسترش و رواج مسايل جنسى از خانواده به جامعه، مرتکب ظلمى فاحش و غيرقابل جبران اجتماعى مى‏گردند و روابط زناشويى در خانواده‏ها را متزلزل مى‏کنند، در نتيجه امنيّت خانوادگى با خطرات جدى از قبيل از هم‏پاشيدگى بنيان خانواده و عقده‏مند شدن مردان، روبرو مى‏شود و اين مشکلات زيانبار به محيط جامعه کشيده شده، امنيّت اجتماعى را در نظام اسلامى با آشفتگى جدى مواجه مى‏سازد.

از ديگر آثار سوء بى‏حجابى و تأثير آن در زوال امنيّت اجتماعى مى‏توان به فقدان تعادل فکرى، روانى و اجتماعى افراد جامعه، ايجاد احساس بى‏مسؤوليتى در نسل جوان جامعه، از بين‏بردن انگيزه‏هاى ازدواج مشروع در جوانان و تقويت احساس بى‏ارزشى و پوچى انسان‏ها اشاره نمود، که به دليل گستردگى بحث، از توضيح آنها خوددارى مى‏شود (ر.ک: مسأله حجاب، شهيد مرتضى مطهرى، ص 80 - 95. حجاب و جامعه، زهرا حسينى موسوى، ص 9 - 70 و حجاب‏شناسى، چالش‏ها و کاوش‏هاى جديد، حسين مهدى‏زاده، بخش شبهه‏هاى وارده در حجاب و پاسخ‏هاى نغز آن از سوى دانشمندان اسلامى).

نتيجه<\/h3>
از مباحث بيان شده در اين مقاله، به خوبى رابطه حجاب و امنيّت اجتماعى، آشکار مى‏گردد و نمايان مى‏شود که اسلام، جهت حفظ امنيت اجتماعى، طرفدار حجاب بيشتر و حداکثر بانوان، به ويژه زنان و دختران جوان در بيرون از منزل و در مواجهه با نامحرم است. از ديرباز، بعضى از مصاديق حجاب برتر، مانند لباس‏هاى بلند، مقنعه و چادر مشکى، ضامن امنيت بوده و داراى اصل و ريشه قرآنى مى‏باشند. از اين مقاله به خوبى اين نکته فهميده مى‏شود و به دست مى‏آيد که مسأله حجاب، يکى از مهم‏ترين چارچوب‏هاى احکام الهى جهت تضمين سعادت فردى و اجتماعى بشريّت است و اينکه عده‏اى با استفاده از شبهات و روش‏هاى القايى تبليغ منفى، به جاى ارائه‏دادن طرح مشخص و جالبى براى ترويج الگوهاى مطلوب از حجاب اصيل و برتر، به جنگ روحى و روانى بر عليه زنان متديّن و عفيف جامعه و اضمحلال امنيت اجتماعى اقدام مى‏نمايند، به سختى در اشتباه و گمراهى آشکارند و بايد بدانند که از اقدامات نابهنجار خويش سودى جز تخريب شخصيت درونى خود نخواهندبرد.

با توجه به واقعيّتهاى موجود از حجاب در جامعه، بايد تمام ابزارهاى فرهنگ‏ساز از قبيل کتاب، مطبوعات و صدا و سيما به سوى ارزش‏هاى اسلامى که يکى از بارزترين آنها رعايت پوشش و حجاب برتر و مطلوب و امنيت اجتماعى فراگير است، هدايت شوند و همه افراد را به مهم‏ترين وجهى رهنمون گردند.

منیع : حجاب

چرا حجاب ؟

hejabeghibat — Wed, 07 Oct 2009 17:33:09 GMT

1- توجیه ایمانی ضرورت حجاب

شک نیست که در هر دینی شرط اول ایمان، تسلیم بودن در برابر حکم خدا و پیامبر اوست و اهل ایمان خود را ملزم می دانند که هر آنچه از ناحیه خداوند بواسطه پیامبرش بر آنها نازل شده را به گوش جان بپذیرند و سر در گرو فرمان او داشته باشند، و معتقدند قوانینی که از جانب خدای عالم قادر حکیم، برای بشری که مخلوق خود اوست صادر و ابلاغ شده نسبت به هر قانون دیگری کامل تر و سزاوارتر به پیروی است. در اسلام منبع این احکام کتاب آسمانی قرآن است که ما را به تبعیت از سنت پیامبر(ص) امر می کند و در سنت پیامبر(ص) نیز سفارش به پیروی از سیره امامان معصوم علیهم السلام به وضوح دید می شود. پس منبع احکام اسلام قرآن، سنت پیامبر (ص) و سیره معصومین علیهم السلام است.

با مراجعه به قرآن حکم وجوب حجاب والزام آن برای زن مسلمان به وضوح قابل دریافت است به نحوی که برای فهم آن نیازی به مراجعه به سنت – که در فهم بسیاری از احکام به آن محتاجیم - نیز نداریم.

آیه اول: « وقل للمؤمنات يغضضن من أبصارهن ويحفظن فروجهن ولا يبدين زينتهن إلا ما ظهر منها وليضربن بخمرهن على جيوبهن ولا يبدين زينتهن إلا لبعولتهن أو آبائهن أو آباء بعولتهن أو أبنائهن أو أبناء بعولتهن أو إخوانهن أو بني إخوانهن أو بني أخواتهن أو نسائهن أو ما ملكت أيمانهن أو التابعين غير أولي الاربة من الرجال أو الطفل الذين لم يظهروا على عورات النساء ولا يضربن بأرجلهن ليعلم ما يخفين من زينتهن وتوبوا إلى الله جميعا أيها المؤمنون لعلكم تفلحون » (2)(3)

و به زنان با ايمان بگو چشمهاى خود را (از نگاه هوس آلود) فرو گيرند، و دامان خويش را (از بى عفتى) حفظ كنند و زينت خود را ـ جز آن مقدار از آنان كه نمايان است ـ آشكار ننمايند، و (اطراف) روسرى هاى خود را بر سينه خود افكنند (تا گردن و سينه با آن پوشانده شود)، وزينت خود را آشكار نسازند مگر براى شوهرانشان، يا پدرانشان، يا پدران شوهرانشان، يا پسرانشان، يا پسران همسرانشان، يا برادرانشان، يا پسران برادرانشان، يا پسران خواهرانشان، يا زنان هم كيششان، يا بردگانشان [= كنيزانشان]، يا مردان سفيه وابسته (به آنها) كه تمايلى به زن ندارند، يا كودكانى كه از امور جنسى مربوط به زنان آگاه نيستند; و (به زنان با ايمان بگو: هنگام راه رفتن) پاهاى خود را به زمين نزنند تا زينتِ پنهانيشان دانسته شود (و صداى خلخال كه برپا دارند به گوش رسد). و اى مؤمنان همگى به سوى خدا بازگرديد، تا رستگار شويد.

آیه دوم: « يا ايها النبي قل لازواجك وبناتك ونساء المؤمنين يدنين عليهن من جلابيبهن ذلك أدنى أن يعرفن فلا يؤذين وكان الله غفورا رحيما »(4)(5)

اى پيامبر! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: «جلبابها [= روسرى هاى بلند ]خود را بر خويش فرو افكنند، اين كار براى اين كه شناخته شوند و مورد آزار قرار نگيرند بهتر است; (و اگر تا كنون خطا و كوتاهى از آنها سر زده توبه كنند) خداوند همواره آمرزنده و مهربان است».

در این دو آیه مجموعا پنج نوع دستور درباره حجاب و چگونگی رعایت آن بیان شده :

دستور اول: «لا یبدین زینتهن الا ما ظهر منها» زينت خود را ـ جز آن مقدار از آنان كه نمايان است ـ آشكار ننمايند

دستور دوم: « وليضربن بخمرهن على جيوبهن» (اطراف) روسرى هاى خود را بر سينه خود افكنند (تا گردن و سينه با آن پوشانده شود)

دستور سوم: « ولا يبدين زينتهن إلا لبعولتهن أو... » وزينت خود را آشكار نسازند مگر براى شوهرانشان، يا...

دستور چهارم: « ولا يضربن بأرجلهن ليعلم ما يخفين من زينتهن» پاهاى خود را به زمين نزنند تا زينتِ پنهانيشان دانسته شود(و صداى خلخال كه برپا دارند به گوش رسد)

دستور پنجم: « يدنين عليهن من جلابيبهن » جلبابها [= روسرى هاى بلند ]خود را بر خويش فرو افكنند.

این دستورهای پنجگانه که در قالب امر و نهی مستقیم از جانب خداوند ابلاغ شده برای توجیه ایمانی لزوم رعایت حجاب برای اهل ایمان کافی است و حجت را بر آنان تمام می کند.(6)

2- توجیه عقلائی ضرورت حجاب

چرا "حجاب" ضرورت دارد ؟

«نخستين وظيفه آداب و تقاليد اجتماعي كه سازنده قوانين اخلاقي هر اجتماع است، آن است كه روابط ميان دو جنس مرد و زن را بر پايه هاي متين استوار سازد. چه اين روابط پيوسته منشأ نزاع و تجاوز و انحطاط به شمار مي رود. اساسي ترين عمل تنظيم اين روابط همان ازدواج است.

لاندر ميگويد: "در قبيله ياريبا امر زن گرفتن از طرف بوميان با بي علاقگي تلقي مي شود ، چنانكه كه گوئي اين كار با چيدن يك خوشه گندم نزد آنان برابر است ، چه عشق و محبت در ميان آنان وجود خارجي ندارد . چون ارتباطات جنسي پيش از ازدواج ممنوع نيست ، به اين جهت ، مرد هرگز در مقابل خود منعي نمي بيند و عشقي نمي تواند ايجاد و رفته رفته تقويت شود و به شكل ميل شديد براي دست يافتن به زن معين جلوه كند. به همين دليل يعني به علت آنكه جوان هر وقت بخواهد بلا فاصله مي تواند دفع شهوت كند، ديگر علتي نمي ماند كه جوان بنشيند و در سر ضمير خود، نسبت به احساسي از وي كه تحريك شده و نتوانسته است فرو بنشاند، بينديشد و محبوبه طرف ميل خود را بزرگ و عالي تصور كند، و از آن ميان عشق رمانتيك پيدا شود. در این جوامع، زن و مرد در هنگام ازدواج نسبت به هم سرد هستند و توجهي به حال يكديگر ندارند … ميان زن و شوهر هيچ گونه آثار محبت ديده نمي شود" » (7)

«حجب، براي دختر، همچون وسيله دفاعي است كه به او اجازه ميدهد تا از ميان خواستگاران خود شايسته ترين آنان را برگزيند، يا خواستگار خود را ناچار سازد كه پيش از دست يافتن بر وي به تهذيب خود بپردازد. موانعي كه حجب و عفت زنان در برابر شهوت مردان ايجاد كرده، خود عاملي است كه عاطفه عشق شاعرانه را پديد آورده و ارزش زن را در چشم مرد بالا برده است. پيروي از سيستمي كه به بكارت اهميت مي دهد، آن آساني و راحتي را كه در اجراي آرزوهاي جنسي پيش از ازدواج داشته، و همچنين مادر شدن پيش از موقع را از ميان برده است. همين طرز تصور در باره بكارت، بدون شك سبب مي شود كه فرد از لحاظ جسمي و عقلي نيرومند تر شود و دوران جواني و تربيت و كارآموزي، طولاني تر گردد و در نتيجه سطح تربيتي و فرهنگي بشر بالاتر رود.

سر و سامان بخشيدن به روابط جنسي هميشه مهمترين وظيفه اخلاق به شمار مي رفته است، زيرا غريزه توليد مثل نه تنها در حين ازدواج بلكه قبل و بعد از آن نيز مشكلاتي فراهم مي آورد. و در نتيجه شدت و حدت همين غريزه و نا فرمان بودن آن نسبت به قانون، و انحرافاتي كه از جاده طبيعي پيدا مي كند، بي نظمي و اغتشاش در سازمانهاي اجتماعي توليد مي شود. حيات جنسي حتي در ميان حيوانات نيز آزاد و نا محدود نيست و حيوان ماده جز در موقع معين، نر را به خود نمي پذيرد .» (8)

جوامع انسانی در طول تاریخ همه گونه پوشش و برهنگی و روابط جنسی را بعنوان قانون – خود ساخته یا عرفی - جامعه تجربه کرده اند. به نظر می رسد ریشه تجربه و پذیرش حجاب در مسیر پیشرفت جوامع ابتدائی توجه به مفهوم "عشق" باشد. به این بیان که وقتی من به کسی علاقه پیدا کردم و او را دوست داشتم، این حس در من تقویت شد که او به من تعلق دارد و دیگری حق تصرف در عشق من را ندارد؛ دیگری که می خواست به عشق من چشم داشته باشد مورد نفرت من قرار می گرفت؛ از آنطرف عشق من نیز توقع داشت که من از او حمایت کنم تا دیگران به او تعرضی نکنند، و همه بدانند و بفهمند که ما دوتا فقط مال همدیگریم؛ این احساس منجر به برخوردهای خشنی بین من و مزاحمان میشد و این روند باعث شد دیگران این نوع رابطه که دو عاشق با هم دارند را به رسمیت بشناسند و حدود آنرا رعایت کنند؛ و بدین وسیله بحث ازدواج شکل گرفته و رسمیت پیدا کرد و شخص و جامعه از کمونیزم جنسی و بی قانونی روابط زن و مرد رها شد؛ و زیبائی مفهوم عشق که همگان آنرا بین دو عاشق مشاهده می کردند، مفهوم ازدواج – که محافظ حریم این عشق بود - را نیز زیبا و دوست داشتنی کرد.

در ادامه این مسیر وقتی شخص می دید که عشق او قبل از اینکه با او باشد با دیگری بوده، تردید و دلزدگی خاصی در او ایجاد میشد، و این رابطه قبلی، از شدت و خلوص عشق او کم می کرد. همین امر پیوند های عاشقانه جدید را تحت تاثیر قرار داد و افراد می دیدند عشقی که بدون سابقه رابطه با دیگری است زیبا تر و روابط آن دوست داشتنی تر است، پس اینگونه زنان که عشق خود را از این خلوص خالی می دیدند سفیر ترویج بکارت در میان هم جنسهای خود شدند که مبادا قبل از اینکه کسی به شما عشق بورزد تن به رابطه با کسی دهید چراکه این کار، شما را در نظر عشق تان حقیر خواهد کرد؛ این اتفاق مفهوم بکارت را امری ارزشمند نشان داد، و زیبائی مفاهیم عشق و ازدواج به مفهوم بکارت نیز نفوذ کرد. در ادامه این روند دختر که می خواست باکره بماند تا به عشق ناب در حد کمال دست پیدا کند، خود را از تعرض نگاه و رفتار دیگران در امان نمی دید و روزگار سختی را سپری می کرد تا بتواند خود را حفظ کند؛ پس راه چاره را در این دید که خود را بپوشاند، زیبائی های اندام خود را و دلفریبی های کلام خود را در حجاب قرار دهد تا دست تعرض غیر به او نرسد. اینگونه شد که مفهوم حجاب شکل گرفت، و زیبائی های مفاهیم عشق، ازدواج، و بکارت را کسب کرد، و حجاب صدفی شد برای دستیابی به گوهر های بکارت ، ازدواج ، و عشق ناب.

به این صورت عشق پاک، روابط اجتماعی بین زن ومرد را سر و سامان داده و بر اصولی استوار کرد که هر عقل سلیمی به برتری آن بر روشهای دیگر اذعان دارد. اين نوع عشق ورزي ثمره پیشرفت مدنيت است كه در آن در مقابل خشنود ساختن شهوت انساني، به وسيله دستورات اخلاقي سد هائي كشيده شده.

نتیجه منطقی نفی حجاب

نفی حجاب دامن زدن و توسعه دادن قوه شهوت است، و تحريک و ارضای بي حد و مرز این قوه ( و يا خفه كردن آن در همه حال ) آنرا ياغي و سركش مي كند و نتيجه آن می شود كه قوه عقل انسان را آلوده مي كند و شخص را از طی مسیر كمال باز مي دارد.

آن خانمي كه خود را آرايش مي كند و به خيابان مي آيد و زیبائی های اندام خود را به نمایش می گذارد بايد بداند كه چهره او محرك شهوت جنس مخالف است؛ تحريك شهوت ديگري تجاوز به حق اوست؛ كسي حق دارد ديگري را تحريك كند كه بعد بتواند به تحريك او پاسخ دهد.

خب، حالا فرض مي كنيم شما خانم محترم 10 نفر ؛ 100 نفر را با چهره خودت، با اندام خودت، با موهاي خودت تحريك كردي، يعني در وجودشان هوس ايجاد كردي؛ تیپ زدی دلبری کردی ! و ميل به خود را در آنها ايجاد كردي؛ ( اين حالت براي او طبيعي است، او نمي تواند منظره مهيج ببيند و تحريك نشود؛ اما تو مي تواني خود را بپوشاني ) دو حالت بيشتر ندارد، يا اينكه بايد به همه پاسخ دهي !!، اينكه مي شود روسپي گري؛ و گمان نمي رود همه اينهائي كه بي حجاب بيرون مي آيند، اينگونه كساني باشند. ( به استثنائات كاري نداريم ) اكثرا انسانند، با خانواده اند، با نجابتند؛ بعضا متدين اند، اهل خدا و نماز هم ممكن است باشند.

اگر نمي تواني و نبايد پاسخ دهي؛ پس حق نداري تحريك كني، و به حریم شخصی ديگران تجاوز كني. اين حق مردان است؛ نمي شود به آنها گفت چشم بسته راه برويد اما به زنان مي شود گفت زيبائيهاي خود را بپوشانيد؛ و زينت خود را ظاهر نكنيد.

مشكلات زنان در جامعه بي حجاب

آنتونی گیدنز، جامعه شناس معروف، مشکلاتی را که برای زندگی زنان در جامعه باز غربی - که بارزترین مشخصه آن از دید ما عدم رعایت حجاب است- بر می شمرد که ما در اینجا به برخی از آنها اشاره می کنیم.

آزار جنسی از بارزترین مشکلات زنان در اینگونه جوامع است؛ آزار جنسي در محل كار مي تواند بعنوان استفاده از اقتدار شغلي يا قدرت به منظور تحميل خواستهاي جنسي تعريف شود. اين كار ممكن است شكلهاي خشن تري به خود بگيرد، مانند هنگامي كه به يك كارمند زن گفته مي شود كه يا به يك برخورد جنسي رضايت دهد يا اخراج شود.

اگر چه مردان ممكن است شكلهاي ملايم تر آزار جنسي را بي زيان بپندارند، زنان اغلب آنها را اهانت آميز تلقي مي كنند. از زنان انتظار مي رود صحبتهاي جنسي، اشارات يا نزديكي جوئيهاي فيزيكي نا خواسته را تحمل كنند و اهميت ندهند.

بديهي است تمايز قائل شدن بين آزار جنسي و آنچه كه مي تواند نزديكي جوئي مشروع از جانب مردي نسبت به يك زن تلقي شود آسان نيست؛ اما بر پايه گزارشهاي شخصي، برآورد گرديده كه در انگلستان از هر ده زن هفت زن در دوره زندگي شغلي خود به مدتي طولاني دچار آزار جنسي مي گردند. ارزيابي ميزان تجاوز جنسي عملا با هر دقتي بسيار دشوار است. تنها نسبت اندكي از تجاوزات جنسي عملا به اطلاع پليس مي رسد و در آمارها گزارش مي شود. رقم واقعي ممكن است تا پنج برابر آنچه آمار رسمي نشان ميدهد باشد. هر چند كه برآوردها تا اندازه زيادي فرق مي كند، يك بررسي درباره 1236 زن در لندن آشكار ساخت كه از هر 6 تن 1 تن مورد تجاوز قرار گرفته بودند، و از هر پنج تن بقيه، يك تن توانسته بود با مبارزه مانع اقدام به تجاوز شود، و نيمي از تجاوزات جنسي يا در خانه خود زن يا در خانه تجاوز كننده رخ داده بود. اكثر زناني كه مورد تجاوز قرار مي گيرند يا مي خواهند اين واقعه را از ذهن خود بيرون كنند و يا مايل به شركت در آنچه كه مي تواند يك فرايند اهانت آميز معاينه پزشكي، بازجوئي پليس و رسيدگي در دادگاه باشد نيستند. فرايند قانوني اغلب مدت زيادي طول مي كشد، ممكن است قبل از اين كه دادگاه رأي بدهد 18 ماه از وقوع حادثه گذشته باشد. محاكمه نيز مي تواند نگران كننده باشد، جريان دادگاه علني است و قرباني بايد با متهم رو به رو شود، مردان معمولا فقط بر اساس شهادت قرباني محكوم نمي شوند بنابراين بايد مدارك محكوم كننده از ديگران كسب شود؛ مدارك مربوط به اثبات دخول، هويت تجاوز كننده، و اين واقعيت كه عمل بدون رضايت رخ داده است همه مي بايست فراهم گردد.

در چند سال اخير جنبشهاي زنان بر تغيير تفكر عمومي و قانوني درباره تجاوز جنسي پافشاري كرده اند. آنها تأكيد كرده اند كه تجاوز جنسي نبايد بعنوان يك تخلف جنسي تلقي گردد، بلكه مي بايست به مثابه نوعي تبهكاري خشن در نظر گرفته شود. تجاوز جنسي تنها يك حمله فيزيكي نبوده بلكه حمله و تجاوز به تماميت فرد و شأن انساني است. و امروز تجاوز جنسي عموما بعنوان نوعي خشونت تبهكارانه شناخته شده است.

به نظر براون ميلر: از يك جهت همه زنان قربانيان تجاوز جنسي اند. - در اینگونه جوامع- زناني كه هرگز مورد تجاوز قرار نگرفته اند اغلب دچار اضطراباتي مشابه زناني كه مورد تجاوز واقع گرديده اند مي شوند. آنها ممكن است از اين كه شب تنها بيرون بروند، حتي در خيابانهاي شلوغ بيمناك باشند، و ممكن است تقريبا به همان اندازه از تنها بودن در يك خانه يا آپارتمان وحشت داشته باشند.

سوزان براون ميلر با تأكيد بر ارتباط نزديك ميان تجاوز جنسي و تمايلات عادي مردانه، استدلال كرده است كه تجاوز جنسي جزئي از يك نظام تهديد مردانه است كه همه زنان را در ترس و وحشت نگه مي دارد. زناني كه مورد تجاوز واقع نگرديده اند دچار اضطراباتي مي شوند كه به اين ترتيب برانگيخته مي شوند، و لازم است در جنبه هاي روزمره زندگي بيشتر از مردان محتاط باشند .

آنچه در زير آمده فهرستي است ار بايدها و نبايدها كه سعي دارند خطر تجاوز جنسي را كاهش دهند. اين فهرست توسط يكي از سازمانهاي زنان در ايالات متحده امريكا منتشر گرديده است. اين فهرست مؤكدا اين نظر را كه تجاوز جنسي جنايتي است كه بر رفتار همه زنان تاثير مي گذارد ، تاييد مي كند .

1- خانه خود را تا آنجا كه ممكن است ايمن كنيد .

2- اگر تنها زندگي ميكنيد، چراغها را روشن بگذاريد تا تصور شود كه بيش از يك نفر در خانه زندگي مي كند .

3- هنگامي كه به زنگ در جواب مي دهيد وانمود كنيد كه مردي در خانه است .

4- نام كوچك خود را روي درب و دفترچه تلفن ننويسيد

5- اگر در يك آپارتمان زندگي مي كنيد، تنها وارد زيرزمين متروك، پاركينگ، يا اتاق رختشوئي نشويد يا تنها در آنجا نمانيد .

وی در ادامه 13 مورد از نكات ايمني براي در امان بودن از تجاوز جنسي را ذكر كرده است.

آنچه در صدر این نکات ایمنی مورد غفلت واقع شده و به یقین مراعات آن می تواند ریشه بسیاری از این مفاسد و ناهنجاریهای اجتماعی را بسوزاند و محیط امنی در اجتماع برای زنان فراهم کند رعایت حجاب است، که نه تنها به آن توجه نمی شود بلکه حاکمان و سیاستمداران موجود با سیاستهای شیطانی خود به مبارزه با آن و حذف آن از جامعه برخواسته اند !

ما گمان می کنیم که آزموده را آزمودن خطا است؛ با مطالعه راه رفته این جوامع و مشکلاتی که هم اکنون با آن دست به گریبان اند و بسیار بیش از این نکات محدودی است که ما در اینجا به آن اشاره کردیم(9)، این فکر را در ما ایجاد می کند که لا اقل بعنوان الگوی جدید رفتار اجتماعی به مسئله حجاب اهمیت دهیم و آنرا در همه ابعاد آن به مرحله اجرا در آوریم تا میوه های این درخت به بار بنشیند و محیط امنی در سایه آن برای جامعه ما ایجاد شود.

حاکمیت هنجار برتر

گروه کمی از افراد هستند که از اراده قوی و ايمان قلبی محکمی برخوردارند و تحت هر شرايطی ملتزم به قانون و شرع می مانند و جو جوامع پيرامون تاثیری در آنان نمی گذارد؛ و در طرف مقابل نیز گروه کمی هستند که بنای لا ابالی گری دارند و خوی سرکشی و تمرد از هنجارهای قانون و شرع در نهادشان نهفته است. بین این دو طیف، اکثریت مردم تابع وضع موجودند ! ( همه اینجورین دیگه، ما هم ... . این مد شده دیگه، ما هم ... خب تو فروشگاه ها اینا رو میفروشن دیگه، ما هم ... جو گیر می شویم ما هم ! )

بی تردید در هر جامعه ای متولیان تربیت اجتماعی و مسئولین اجرای قانون، باید این بستر را ایجاد کنند که جو عمومی جامعه یا همان وضع موجود، مشوق و محرک افراد به سمت همرنگی با گروه اول و تبعیت از قانون و هنجارهای صحیح اجتماعی باشد، و گروه دوم خود را در انزوا و مطرود حس کند .

سوال اینجاست که چرا باید وضع موجود را کسانی شکل بدهند که از گروه دوم اند در حالیکه ابزار قانون و شرع مدافع گروه اول است؟ چرا باید فرزند زن مسلمان در محیط مدرسه کم کم از اینکه مادرش چادر به سر می کند خجالت بکشد.؟! چرا اکثریت معمولی جامعه به رنگ اقلیت آلوده در بیایند، و کم کم آلودگی گروههای کجرو بعنوان هنجار شناخته شود ؟! چرا اقلیت متخلف از قانون و شرع هنجار سازی کنند ؟!

آنچه مسلم است همه هنجارهای اجتماعی با ضمانتهای اجرائی - خواه رسمی یا غیر رسمی(10) - همراه هستند که از آن هنجارها در مقابل کجروی برخی افراد یا گروهها حمایت می کنند؛ اکنون که بر اساس مبانی قوانین حکومت اسلامی، حجاب قانون حکومت اسلامی است، و بعنوان هنجاری برتر شناخته می شود - گذشته از اینکه امروز به عنوان سمبل زن مسلمان در تمام دنیا شناخته شده است – بر متفکران و اندیشمندان علوم اجتماعی (جامعه شناسی، روانشناسی، و ... ) لازم است که بنشینند و راهکارهای ارائه ضمانتهای اجرائی مثبت (پاداش افراد همنوا) و منفی (تنبیه افراد کجرو) کارآمد در این زمینه را بصورت عالمانه بررسی و تدوین کنند، و متولیان فرهنگی و قضائی جامعه خود را ملزم به پیگیری آن بدانند. ترویج ضمانتهای اجرائی غیر رسمی به عهده مراکز فرهنگی جامعه اعم از تئاتر، سینما، فرهنگسراها، مدارس، دانشگاهها، و رسانه های دیداری و شنیداری مختلف است؛ و ترویج ضمانتهای اجرائی رسمی را پلیس امنیت اخلاقی می تواند به عهده بگیرد.

نتیجه اینکه اگر حجاب را بعنوان یک امر عقلانی و یا ایمانی در نظر بگیریم اجبار پذیر نیست؛ و اگر بعنوان قانون وضع شود، الزام و اجبار آن از قانونی بودن آن است و ضرورت آن جای تردید ندارد .

پاورقی:

1 . بدیهی است که راه برای ارائه نظر مخالف در هر دو بخش "اندیشه" و "ایمان" باز است و می توانند نظر خود را ارائه و نظر موافق را نقد کنند.

2 . النور / 31

3. « ابداء »به معناي اظهار است و مراد از زينت زنان ، مواضع زينت است .

كلمه « خمر » ، جمع خمار است . و خمار آن جامه اي است كه زن سر خود را با آن مي پيچد ، و زايد آن را بر سينه اش مي اندازد . همان مقنعه .

كلمه « جيوب » ، جمع جيب ؛ يعني سينه ها ، گريبان ها .

« بعوله » يعني شوهر، و طوايف هفتگانه مذكور محرمهاي نسبي و سببي هستند .

كلمه « اربه » به معني حاجت است و منظور حاجت شهوي است .

مراد از رجال تابعين ، افراد سفيه و ابلهي هستند كه تحت قيوميت ديگران هستند و شهوت مردانگي ندارند.

4 . احزاب / 59

5. كلمه «جلابيب» جمع جلباب است و آن جامه اي است سرتاسري كه تمامي بدن را مي پوشانده ؛ كوچكتر از عباء و بزرگتر از خمار .

«يدنين» يعني پيش بكشند .

6 . برای توضیح بیشتر پیرامون مفاهیم این آیات می توانید به تفاسیر آیات مزبور و روایاتی که در ذیل آن وارد شده مراجعه کنید. لازم به ذکر است که علاوه بر آیات فوق، که دلالت صریح بر لزوم حجاب دارد آیات دیگری نیز وجود دارد که دلالت التزامی بر لزوم رعایت حجاب می کند ( مانند آیه 60 سوره نور، و آیه 53 سوره احزاب ) که علاقه مندان می توانند به کتبی که مستقلا درباره حجاب نوشته شده مراجعه کنند.

7 . تاريخ تمدن 1 / 47

8 . تاريخ تمدن 1 / 56

9 . از آن جمله می توان به تخریب شدید بنیان خانواده، زندگی مشترک بدون ازدواج!، افزایش طلاق، کم رنگ شدن عشق رمانتیک و تعهد متقابل، روابط جنسی نامشروع، فرزندان نامشروع، انواع فسادهای جنسی تاسف آور، و ... اشاره کرد؛ که سرچشمه تمام این فسادها همین مسئله بی حجابی و کم رنگ شدن حیا و عفاف در بین افراد جامعه است که با هزینه اندکی میتوان راه آن را سد کرد.

سر چشمه شاید گرفتن به بیل / چو پر شد نشاید گرفتن به پیل!

10 . ضمانتهای اجرائی رسمی که به عهده حکومت است مانند آنچه در نظام کیفری جامعه، که دادگاهها و زندانها نماینده آن هستند مشاهده می شود.

و ضمانتهای اجرایی غیر رسمی که بیشتر به عهده خود مردم و یا سازمانهای دولتی فرهنگی و خدماتی است، مانند تشویقهای متعارف، امتیازات اجتماعی خاص، ارائه اولویتها در ارائه خدمات، اعلام رضایت صریح یا ضمنی، یا سرزنش کردن،دوری کردن از فرد یا افراد خاص، محرومیتهای اجتماعی خاص، پرهیز از مورد تمسخر واقع شدن، شرمنده شدن، و مورد پذیرش واقع نشدن، و ... .

منبع : سایت آسمانی